Guyau'ya göre sanatla ahlâkın her ikisinin gayesi birdir. İkisi de hayatın bizden taşıp etrafa yayılmasıdır. Varlığımızın, taşıp da başkalarına uzanmadığı yerde ne sanat vardır ne de ahlak hareketi.Kısır olmayıp ağaç gibi yemiş vermek, kendi varlığından başkalarına da sunmak, başkaları için yaşamak, hem güzelin hem de iyinin gerçek hayatını yaşamaktır.
...Bunun için ahlâk, her şeyden önce davranışlarımızda hür olup olmadığımızı ve hürriyete sahip olan ruhtan ne gibi hareketlerin doğabileceğini araştırır, hürriyetimizin bizi hangi gayeye götürdüğünü inceler.
Refleksler ve iç güdüler gibi şuursuz yapılan hareketlerin ahlâkla ilgisi olamaz. Ancak düşünen varlık olan insanın serbest kararının eseri olan hareketler ahlâkî sayılıyorlar ve yalnız insan ahlâk olayını yaşayabiliyor.