Masaya geri döndü, kalemini mürekkebe daldırdı ve yazdı:
"Geleceğe ya da geçmişe, düşüncenin özgür olduğu bir zamana, insanların birbirinden farklı olduğu ve yalnız yaşamadığı, gerçekliğin var olduğu ve yapılan bir şeyin geri alınmayacağı bir zamana"
Ölüm ve işkence karşında destansı bir cesaret gösteriyorlar. Özelikle de fedailer hatta içlerinden bazılarının idama giderken gerçekten sevindiklerine şahit oldum. Böyle bir cesaret böyle insanlardan başka yada buradan başka yerde var mıdır?