Ruhum sıkışıyor, yüreğim bedenimin içinde can çekişiyordu. Sanki böyle günlerde ruhum, bedenime fazla geliyor gibiydi. Herkesin bu hayatta bir savaşı vardır. Bu da benim savaşımdı...
Beni yanlış hayallerle avuttunuz sonra da benden canınız sıkılınca yeter artık bu karanlık diyerek savunmasız zavallılığımı düşünmeden beni hayatın ortasına attınız.
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.