S.
@Sertaap
“Boş laflar bunlar!” diyordu genç adam. “Mutlu olmak için bir Tanrı’ya ve onun cennetine ihtiyacınız mı var? Mutluluğu yeryüzünde kendi ellerinizle yaratamaz mısınız?”
Reklam
“İşin can sıkıcı yanı, kimse bir şeylerin değişeceğine inanmıyor… İnsan gençken mutluluğu yakalayacağını umut ediyor; ama sonra bir türlü yoksulluğun pençesinden kurtulamıyor… Ben kimsenin kötülüğünü istemem ama bazen bu adaletsizlik beni isyan ettiriyor.”
Omuzları sallanan, nereye koyacaklarını bilemedikleri için ellerini göğüslerinde kavuşturan kömür işçileri ağır adımlarla işlerinin başına gidiyorlardı; sırtlarında taşıdıkları azık birer kambur gibi durmaktaydı. Üzerlerindeki ince giysilerle soğuktan titreseler de acele etmiyorlar, bir koyun sürüsünün temposuyla ağır aksak ilerliyorlardı.
“Ne bekliyorsun ki? Elden gelen bu, akşama en azından bir çorba yapmaya çalış… Konuşmayla hiçbir şey hallolmuyor, en iyisi madene inip çalışmak.”
“Elbette,” diye karşılık verdi karısı. “Mumu söndür, düşüncelerimin rengini görmeye ihtiyacım yok.”
Puan vermedi·256 syf.·
25 saatte okudu
·2026 4. kitabı
Reklam