Sertaç Ünver
@Sertac_
Reklam
"Bili rüyasından uyanıyor, gördüğü rüyanın ne olduğunu pek hatırlayamıyor.
Yalnızca rüyasında tekrar çocukluğuna döndüğünü biliyor. Çocuk olmak güzel bir şey... diye düşünüyor. Ama olgun bir insan olmak ve çocukluğun esrarlı yanlarını düşünmek de güzel...
Çocukluğun kendi tatlı sırları var...
Bu ölümlü olduğumuzu kanıtlıyor. Ve bu ölümlülük de cesaret ve sevgiyi biçimlendiriyor...
İleriye bakan, geriye de bakmak zorunda kalıyor.
Her hayat kendince ölümsüzlüğü taklit ediyor. Bir tekerlek gibi bir şey bu...
Bili Denbrough sabahın erken saatlerinde rüyadan uyandığı zaman bunları düşünüyordu. O an için çocukluğunu ve bunu paylaştığı arkadaşlarını hemen hemen hatırlar gibi oluyor. "
"Artık biliyorum,' diyorum. 'Kusurun nerede olduğunu anladım!' Sadece seni hamile bırakamayışımı değil, her konudakini. Hayatımdaki bütün tersliklerin nedenlerini bildiğimi sanıyorum."
"Stanley, hayatında terslikler yok ki!"
"İçeriyi kastetmiyorum. İçerden her şey iyi. Ben dışardan söz ediyorum. Bitmesi gereken, ama sona ermeyen bir şeyden. Rüyalardan uyanıyorum ve kendi kendime,
'Bu güzel hayatım aslında fırtınanın gözünden başka bir şey değil,' diyorum.
'Anlayamadığım bir fırtınanın gözü.' Korkuyorum. Ama sonra bunun etkisi geçiyor.
Diğer rüyalann olduğu gibi."
"Rüzgâr geceleri sert estiği, ay ağaçlar arasında oraya giden yolu aydınlattığında başka ne satın almak istiyorsun, Louis?
O basamaklardan tekrar çıkmak istiyor musun?
Bir korku filmi seyrederken seyirciler kahramanın oraya çıkmakla aptallık ettiğini bilirler.
Ama gerçek hayatta hep yaparlar o aptallıkları, sigara içerler, arabada emniyet kemerini bağlamazlar, ailelerini dev kamyonların gece gündüz geçtikleri' yol kenarındaki eve yerleştirirler.
Ne diyorsun ha, Louis? "
"Louis yetişkin yaşamının büyük bir bölümünde -herhalde üniversite günlerinden bu yana-
ölümün son olduğuna inanmıştı. Pek çok ölüm görmüş ama yanından bir ruh uçup gittiğine hiç tanık olmamıştı. Ruhlar nereye giderlerse. Aynı şeyi Victor Pascovv'un ölümünde de düşünmüş değil miydi?
Psikoloji deı sinde öğretmeniyle aynı düşünceyi paylaşmıştı. Bilim dergilerinde yer alan ölümden sonraki hayat hikâyeleri ölümün karşı konulmazhğına bir direnmeydi.
Sonsuz derecede yaratıcı olan insan zihni, bir ölümsüzlük hayali yaratarak en son ana kadar deliliği geciktirmeye çalışırdı.
Hayır, kendisi yeniden doğuma hiç inanmamıştı. En azından Church olayına kadar. "
Reklam