Loony
@Servetnr
Öğrenci
Lisans
Antalya
7 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Akıcı ve sade bir dille yazılmış, güzel betimlemeler içeren bir roman. Yazar köleliği ve cariyeliği, onların insan yerine konmayıp, duygularını düşünmeyen, hayatlarına değer vermeyen bir sistemi çok güzel eleştirmiş.
Bunu Dilber'in çocuk yaşta satıldığı ve hor görüldüğü evden başlayıp sonrasında satıldığı başka bir evde Cemalle olan ilişkisinde yaşadıkları, hissettikleriyle anlatır.
Cemalle kavuşamamaları, Cemalin hissettiği buhranlar ve depresyon çok güzel anlatılmış. (Spoiler)Son bölümde Dilber'in kaçışı ve özgürlüğüne kavuşamadan hayatını kaybetmesi çok üzücü .
Reklam
Niyeyse eser beni içine çekmedi. Ki dostoyevski okumayı severim. Sanırım ilk eserlerinden biri olmasının etkisi var. O kült eserler gibi akıcı gelmedi bana pek keyifli bi okuma yaşamadım.
Ne söylesem az kalacağını düşündüğüm gerçekten çok iyi yazılmış bir kitap.
Olayın gerçek olması da ayrıca etkiledi beni.
Yazı olarak birinci ve ikinci bölümü okuması zordu çünkü bilinç akışı tekniğiyle yazılmış. Fakat bunu yazmanın ne kadsr zor olduğunu düşünürsek o kadar iyi kurgulanmış ki yazarın sondaki savunmasında da dediği gibi bir kelimeyi çıkaracak olsak anlamı çok etkiler.
Son bölüm artık kitabın tamamen çözüldüğü ve her şeyi anladığımız kısım ve okuması kolay olan (yazı olarak) tek parça.
Konusu beni okudukça rahatsız etti. Meleğin başına gelenler, sömürülmesi ve insan yerine bile konmaması, hakimin onun ve diğer kadınlar hakkında düşündükleri, kadının değersiz ve pis görülmesi ve bunların gerçekten hayatta yaşanan olaylar olması, bizim bunlara alışmamız ve normalleştirmemiz ... Düşündükçe ve okudukça kötü hissettim. Bu düzenin böyle iğrenç sapkın ve bencil erkeklerce sürdürülmesi de ayrı bi nokta.
Bu kitabın neden yok edilmek istendiği de çok açıkça belli. Çünkü sisteme çomak sokuyor ve bizi bu pisliği fark etmemiz için dürtüyor ve bunu rahatsız edici bir noktadan yapıyor.
Pınar Kür kesinlikle okumak istediğim ve merakımın kabardığı bir yazar oldu. Bu kadar geç keşfettiğim için de üzüldüm.
Murakami den okuduğum ilk kitap oldu. Kitabın akıcılığı beni etkiledi ve üç günde bitiriverdim.
Gençliği, iletişimi, yalnızlığı ve kaybetme duygusunu çok güzel işlemiş bence.
Kendi halinde, sakin bi karakter olan Vatanabe nin gençliğinde yaşadığı kayıp, aşk ve kendini bulma yolculuğunu okuyoruz.
Naoko ile arasındaki karışık zor ve hassas ilişki ve naokonun depresyonu sebebiyle onu sabırla bekleyip iyileştirme çabası hoşuma gitse de tam olması gerektiği gibi biten bi ilişkiydi.
Midori ise bunun tam zıttı tüm zorluklara rağmen neşeli komik ve hayat dolu birisi. Vatanabeyi hayata daha da bağlayacağını düşündüğüm karakter.
İkili ilişkilerin yavaş yavaş nasıl derinleştiğini çok güzel işlemiş yazar. Bazen çok sevsek de iyiliğimiz için devam edemeyiz ve önümüze bakmamız kendi hayatımızı yaşamamız gerekir. Bu kitapla yüzüme tekrardan vuran bi gerçekti bu. Okudukça okudum ama bitsin hiç istemedim.
Müzikler ve yazar göndermeleri de o kadsr güzel yedirilmiş ki romana her bir müzik geçtiğinde bilhassa açıp dinledim okurken. Norwegian Wood şarkısının da artık başka bi yeri var kalbimde.
