Kendilerine az imkan düşenler de isyan edip 'Neden biza az veriliyor?' diye Allah'ı suçlayamazlar. Çünkü kula verilen, kulun hak ettiği, kendine ait değildir. O doğrudan doğruya Allah'a ait ve O'nun ikramıdır. Ne kadar az da verilse kul şükretmek zorundadır. Çünkü hak etmediği bir niyete kavuşmakta ve az nimetin de hesabı, kendine göre olmaktadır.
Allah, bize kullanmamız için iki mükemmel emanet vermiştir, dedi. Birincisi; kendi vücudumuz ve hayatımız, ikinciside kainat ve içindeki binlerce nimetler...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içine mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lahza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.