Puan vermedi·127 syf.·
2022 3. kitabı
Biz kadınlar sevinçlerinde yalnızız, korkularında, kıvançlarında yalnızız. Ama en çok da acılarında. Hiç anlaşılmadan ölen Nilgün Marmara, huzuru upuzun pardesüsünde bulan bir dönem Allah ile samimi olan Didem Madak, " şair" sözcüğünün sadece erkek cinsine atfedilmesinden muzdarip olan ve " Neden 'kadın şair' neden 'şair' demek yetmiyor?" diye soran Canım Füruğ Ferruhzad... Hepsi acılarında yalnızdı. Virginia Woolf da en yalnızlarından.. Kadın ve Edebiyat ilişkisini, toplumun kadına yüklediği prangaların onun düşünsel yaşamını ne derece etkilediğini hem psikolojik tahliller hem de edebi bir dille yansıtmış. Okurken kadın olmanın onurunu ve bütün "rağmen"lere inat nasıl var olabildiğini iliklerime kadar hissettim. Var olun Didem, Slavia, Virginia, Füruğ, Nilgün ve daha niceleri.. Bir ışık huzmesi gibi sızıyorsunuz kör karanlığıma..
Puan vermedi·96 syf.·
2021 37. kitabı
Daha çok sosyolojik, felsefi, psikolojik incelemeler ve şiir okumayı seven biri olarak roman okumayı özellikle "sürükleyici" sıfatında roman okumayı pek sevmiyorum. Gerçek bir okurun "sürükleyici" tabirinden ziyade eserin edebiyata kattığı değerle, anlatım biçimiyle, ortaya attığı fikirlerin insanlığa kattıklarıyla ilgilenmesi gerektiğini düşünüyorum. Yani bir kitaba iyi demek için" sürükleyicilik " tek başına bir ölçüt olmamalı. Ama beni ilk defa en başta " sürükleyici" olmasıyla etkileyen bir eser oldu Küçük Çiçek. Her sayfasında gözlerim faltaşı gibi açıldı. Şaşırtan okuyucuyu kendinde tutan bir içeriği var. Kitabı yarılamaya yakın anlıyorsunuz ki kitap adını " Sidney Bechet’in Petit Fleur" müzik eserinden almış. Tabi bunda müziğin kurgunun çok önemli bir parçası olması etkili... Güzeldi tavsiye ederim..
