Tanrı ve insan. Her şey, inanan insanın, Tanrıya doğru koşusu, düşüşü, tekrar yücelişi, cennetini yitirişi, hakikat medeniyetini yitirişi ve sonra tekrar buluşu biçiminde olup bitiyor.
Müslümanlar için yeniden varoluşun ilanı. Bir diriliş ilanı. Kendine ve çağa meydan okuma.
Dünya kavgasına, dünya için ve dünya adına değil, Allah için katılma.
Kavgaya, ebedi barış için katılma.
Nefsimizle olan mücadelemizi Hz. Yusuf kıssasına göndermeler yaparak kuyu metaforuyla ustaca anlatan yazarımız, Necip Fazıl Kısakürek'in "Benim nefsim ne köpek!" mısrasına da gönderme yaparak onu bir köpek kılığında tasvir etmiş.
Kahramınımız hem şehevi yönden hem de gerçek anlamda açtır hikayenin başında. Bu da nefis terbiyesinin bir parçası olarak bilinir.
Hikayede pek çok tespit var nefis ve insan arasındaki ilişkiyle ilgili. Benim en beğendiğim ise nefsine asıl zulmedenin ona hak ettiğini vermeyenler olduğunu belirtmesiydi. Hak edene hak ettiğini vermemek zulümdür ve nefsin hak ettiği ise şımartılmamaktır.
Nefsiniz ile ilişkinizi tekrar tekrar sorgulatacak bir hikaye.