Kader
@Sevdadusleri
Şu anda okuduğu kitaplar
Oysa gurur sevilene karşı kendiliğinden kırılır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ama filozof olma irsi bir şey olmasa gerek. Çok acı çekenler, haksız yere iyileşmeyen yaralar alanlar; hayatı toz pembe yaşayanlara göre, filozof sayılırlar. Çünkü onlar ne ruhen ne de bedenen pişmişlerdir. Olgunlaşmamışlardır. Haa, bir de az konuşup çok düşünenler. Çünkü onlar söz üreteceğine fikir üretirler.
Ikisi birden gülmeye başlamıştı. Ne tuhaftı insanoğlu? En olmadık zamanlarda gülebiliyor, ağlayabiliyor, hiç beklenmedik hareketlerde bulunabiliyordu. O yüzden mi Allah bütün acıları insanoğluna yazmıştı? Dayanma ve unutma özelliğinden mi?
O günden sonra hayatımızda bir değişiklik olduğu belliydi. Ben artık sürekli olarak iyi bir şeyin olacağını bekliyor, bunu istiyordum.
Hem konuşmaya ne gerek vardı? Insan her şeyi anlatamaz, zaten kelimeler de her şeyi anlatmaya yetmez...