Sevda Çeler
@Sevdam99
13 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
İki yıl önce DEB teşhisi koyduğum Colin, son yirmi yıldır barmen olarak çalışıyordu, iyi para kazanıyordu, olması gerekenden daha fazla içiyordu ve kardeşleri gibi üniversite diploması olmadığı için kendini azarlıyordu. Asıl ilgisi film yapımcılığıydı. Tedavi yaklaşımımın bir parçası, insanlarla yaratıcı do
ğalarını keşfetmek, onları kişiliğin bu tarafının neden göz ardı edilmiş olabileceğini sorgulamaya teşvik etmektir. Öz saygı,
benliğe saygı anlamına geliyorsa, bireyin en derin yaratıcı dürtüleri onurlandırılmalıdır. Bence DEB'yi iyileştirmenin kendi
kendine ebeveynlik kısmı, kişinin yaratma ihtiyacına dikkat etmeyi içermelidir.
Colin geçenlerde beni görmeye geldi. Vancouver'ın geli
şen film endüstrisinde çalışmaya başladı. Bunu seviyor ve yakında otel işini bırakarak ekonomik güvensizliğe cesur bir şekilde dalacak. "Kendimi kötü hissettiğim tek bir şey var" diyor.
"Ne istediğini bilen tüm bu insanlarla çalışıyorum. Benden 20
yıl öndeler. Yetişmem gereken çok şey var."
"Bu bir eksiklik" dedim onu onaylayarak. "Fakat senin önce kendine yetişmen gerekiyordu."
Herkes seçtiği yaratıcı ifade alanında geçimini sağlayamaz
ama ben her zaman insanları yaratıcı enerjilerinin doğal olarak
akacağı yönü belirlemeye ve ifade etmelerine izin vermeye ça
ğırıyorum. DEB'li birçok yetişkin bu tavsiyeye uymak için yeni
bir şey aramak zorunda değildir; sadece uzun zaman önce bağ
lantılarını kaybettikleri bir şeyle yeniden bağlantı kurmalari gerekiyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hastaneye yatmayı gerektirecek derecede ağır depresyon
ya da diğer karmaşık ruhsal bozukluklar dışında, hastalarımı
psikiyatra yönlendirmek konusunda isteksizimdir. Söz konusu bireysel psikiyatrların yetenekleri veya niyetleri değil, psikiyatrinin geldiği noktanın durumu ve psikiyatrik ihtisasın gelecekteki uygulayıcılara sağladığı eğitim türüdür. ABD'li bir psikiyatrın, Psychiatry News'in 1996'daki bir sayısında şöyle yazdı
ğı gibi: "Günümüzün psikiyatri ihtisas mezunlarının çoğu, insan organizmasını çevresel ve ilişki stresi bağlamında anlamak
hakkında hiçbir ipucuna sahip değildir." Bunun yerine, dar kapsamlı biyoloji ve bunun farmakolojik yollarla manipüle edilmesi üzerinde duruluyor. Antonio Damasio, "Tıp öğrencilerinin
psikopatolojiyi normal psikoloji öğretilmeden öğrendiklerini
fark etmek çok şaşırtıcı" diyor.91
Psikiyatri, tıbbi hastalık ve tedavi modelini kabul etme eğilimindedir. Psikiyatrlara yapılan birçok ziyarete rağmen, insanlar genellikle yaşamlarında depresyon, dikkat eksikliği, anksiyete veya panik sorunlarına yol açan çok temel konuların hiçbirinin konuşulmadığını veya sadece yüzeysel bir şekilde değinildi
ğini bildirmektedir. Tıbbi modelde, hasta doktora semptomları
sunar; doktor gerekli bilgileri alarak tanıyı koyar ve tedaviyi re
çete eder, tedaviyi yönetir veya uygular. Bu yaklaşım kırık bir kemikte işe yarar ancak yaralı bir ruhta yaramaz, iltihaplı bir apandisitte işe yarar fakat iltihaplı duygularda yaramaz. Dikkat eksikliği
bozukluğu gibi karmaşık bir gelişimsel sorun için, farmakolojik
tedavinin dar alanı dışında tıbbi model yetersiz ve uygunsuzdur.
"Hayatımda ne kadar zamanı boşa harcadığıma inanamı
yorum" DE B'li yetişkin tarafından dile getirilen öz yargılar arasında sıklıkla duyulan bir nakarattır. "Burada 40'lı yaşlarımda,ergenlik dönemimde öğrenmiş olmam gereken şeyleri öğreniyorum." Ben de on, yirmi, otuz yıl önce, o zamandan bugüne -
özellikle de nispeten yakın zamanda- öğrendiklerimi biliyor olmayı dilerdim. Ama yapmadım. Eğer yapabilseydim, yapardım.
Bu kadar basit. Kendimi bir kurban olarak görmek için bir nedenim yok, bu nörofızyolojimi veya kişiliğimi şekillendiren ko
şulları seçmedim, ki bunlar aynı şey. Kişi ancak farkında oldu
ğunda ve uyandığında seçim yapabilir, daha önce değil.
Uyanış ani değildir. Kademelidir ve aşamalar halinde ger
çekleşir. Birisi yan yollardan aşağı inmiş, birçok çıkmaz koridorda uyurgezerlik yapmış olabilir. Her hatanın bedelini o ödüyor
ve ne yazık ki diğerleri de. Bunların hiçbiri önlenemezdi, hepsi sadece doğru yönü bulması için değil, aynı zamanda buldu
ğunu bilmesi için de olmak zorundaydı. Yolculuk o zaman bile
bitmedi ve kendini bir kez daha kaybolmuştu bulabilir. Nietzsche'yi başka sözcüklerle ifade etmek gerekirse, yanlış dönüşlerin
ve yan yolların bile bir anlamı ve amacı vardır, sadece bize kendi yolumuzun hangi şekilde yalan söylemediğini öğretmek için bile olsa.
"insanlar kendi duygusal durumlarının aynada yansımasına doğru çekilirler"86 diyerek konuya dikkat çekiyor Michael Kerr. İnsanların başkalarıyla tam olarak kendi psikolojik gelişim ve kendilerini kabul etme düzeyinde ilişkiler kuracakları artık yaygın şekilde kabul edilmektedir. Stanley Greenspan,
"insanlar kendilerini sadece evlilik değil, birçok amaç için duygusal gelişim seviyelerine göre sıralama eğilimindedirler" diye
yazıyor, "Çünkü farklı seviyelerde işlevli olan insanlar uygulamada da farklı diller konuşuyorlar... Gelişimsel açıdan birbirinden çok uzak insanların aslında konuşacak çok az şeyi vardır."H7
Eşit gelişim yasası diyebileceğimiz şey, partnerlerin kendileri, birinin duygusal olarak diğerinden daha olgun olduğu mitolojisine alışsalar bile doğrudur. Böyle bir yanılsama yaratılabilir çünkü biri dünyadaki işlevlerini yerine getirme konusunda daha başarılı gibi görünebilir. DEB'li kadınlar genellikle bana kocalarının psikolojik açıdan kendilerinden daha dengeli olduğunu söyler. Belirli kriterlere göre, öyle görünebilir. Adam
çalışıyor olabilir, iyi bir gelir elde ediyor olabilir ve dünyevi iş
ler söz konusu olduğunda karısından çok daha fazla özgüvene
sahip olabilir. Böyle bir ilişki incelendiğinde, mali açıdan ödüllendirici iş koca tarafından yapılsa da görünmez iş bölümünün
tüm duygusal sorumlulukların eşe yüklendiği ortaya çıkar. Sadece ailenin duygusal hayatını bir arada tutan kilit noktası de
ğil, aynı zamanda kocasının endişelerini özümseme, kırılgan
egosunu koruma, gücünün tamamen içsel olduğu inancıyla çalışmasını sağlama gibi gizli ve iki tarafın da bilincinde olmadı
ğı bir göreve sahiptir. Ancak kadın herhangi bir sebeple erişilemez olduğu anda adamın kaygısı fark edilebilir. Nedeni üç günlük grip kadar küçük bir şey olabilir.
Bir önceki bölümde, örtülü belleğin beyin devrelerinin erken deneyimlerin duygusal içeriğinin etkisiyle oluştuğunu
görmüştük. Bu devreler, kişinin şu anda hissettiği şeyin gerçekte geçmişe ait olduğunun farkında olmadan aktive olur. Joseph
LeDoux, "Böyle bir durumda, kendinizi tam olarak anlamadığı
nız nedenlerden dolayı var olan duygusal bir durumun sancıları içinde bulabilirsiniz"83 diye yazıyor. LeDoux, oldukça uygun
bir şekilde, örtülü belleği duygusal bellek olarak da ifade eder.'
10. Bölüm'de bahsedilen sürücü öfkesi örneği örtülü veya duygusal belleğin bir örne
ğiydi. Sürücü öfkesinde durum her zaman böyledir.