Ayakkabılarımızdaki deriden yüzümüzü yıkamak için kullandığımız sabuna, yorganımızdaki kuş tüyünden yediğimiz ete ve tükettiğimiz süt ürünlerine kadar bütün dünyamız diğer hayvanların ölümüne bağımlılık üzerine kurulmuştur.
Sayfa 139
Reklam
Nesneleştirme, bölümlere ayırma ve tüketme döngüsüİnsan ve Toplum
Nesneleştirme bir ezenin başka bir varlığı nesneye indirgemesini mümkün kılar. Ardından ezen, bu varlığı ona nesne muamelesi yaparak istismar eder: örneğin kadının hayır deme özgürlüğünü inkar eden tecavüz ya da hayvanları yaşayan, soluk alan varlıklardan ölü objelere dönüştüren kesme eylemi. Bu süreç, bölümlere ya da şiddetle parçalara ayırmayı ve nihayet tüketmeyi içerir. Erkeklerin kadınları gerçek anlamı ile yediği olaylara pek sık karşılaşmıyor olsak da hepimiz kadınların görsel imgelerini devamlı tüketiriz.
Sayfa 109
Cinsel şiddet ve et yeme1000Kitap
Evlilik içi tecavüzlerde, tecavüzcüler eşlerini korkutmak, yapmak istediklerini zorla kabul ettirmek, tahakküm kurmak ve istismar etmek için bir evcil hayvan kullanabilir. Seri katiller genellikle önce hayvanlara şiddet uygular. 1990'larda çeşitli toplumlarda sınıf arkadaşlarını öldüren erkek öğrenciler çoğunlukla avcıydı ya da hayvanları öldürmekle ve tanınırdı. Çocuk istismarcıları genellikle kurbanlarının itaatini sağlamak için evcil hayvanlara zarar verir ya da kurbanlarını hayvanlara zarar vermekle tehdit eder. Dayakçılar bir evcil hayvana zarar vererek ya da onu öldürerek partnerlerini sıradakinin kendisi olabileceği konusunda uyarır; bunu kadını anlamlı ilişkilerden biraz daha koparmak için, kendi eril güçlülüğünü ve onun dişil güçsüzlüğünü sergilemek için kullanır.
Sayfa 107
Dayakçılar, tecavüzcüler, seri katiller ve çocuk istismarcıları hep hayvanları da hedef almıştır
Sayfa 106
Örtüşen kayıp göndergeler sistemi, kökleri Batı kültürünün çok derinlerinde olduğu için bireyleri de engellenemez bir şekilde içine çeker. Katılımımız, genel toplumsallaşmamızın, kültürel kalıplara ve bakış açılarına entegre oluşumuzun bir parçası olarak evrilir. Dolayısıyla bu yapının ayrılmaz parçaları olan şidette ve tahakkümde rahatsız edici bir taraf göremeyiz. Sonuç olarak kadınlar et yer, mezbahalarda çalışır, kimi zaman diğer kadınlara "et" gibi davranır; ve kimi zaman erkekler de cinsel şiddetin mağduru olur. Dahası, erkekler kadar kadınlar da et yiyerek bu kayıp göndergeler sistemine katıldığı ve ondan faydalandığı için, her ikisi de ne yapıdaki imayı ne de kesim metaforunun bu denli etkili olmasının altında yatan hayvan sömürüsünü algılamalarına yetecek bireysel mesafeyi sağlayabilir.
Sayfa 103
Reklam