Rilke der ki:
“Ne yaşın fazla, ne de geç kaldın.”
Ama biz biliriz,
hem yaşımız fazladır,
hem de çoğu şeye geç kalmışızdır.
İnsanın kendi hayatına bile geç kalışı kadar
acı bir şey var mı?
Her şey olup bittikten sonra fark eder insan;
yaşamak için değil,
anlamak için yaşamıştır aslında.
Zaman geçer,
insan kalır —
öylece,
yarım kalmış bir cümlenin içinde.
Ve bazen anlarsın;
geç kalmak bir kader değil,
insanın kendine ettiği
en sessiz suçtur.