"Ve Tanrı'nın ve Yedi Şehidi'nin önünde,"diye alıntıladı canavar,"yemin ediyorum:Karanlık adımı öğrensin ve titresin.O yandığı sürece alev benim.O kanadığı sürece bıçak benim.O günah işlediği sürece aziz benim.Ve ben gümüşüm."
Sadece şunu biliyorum:Bütün bunlarda bir terslik var!Yaptığım işte bir terslik var!Çünkü doğada barış diye bir şey yok.Her canlı hayatta kalmak için savaşır.Hem de sürekli!Hayat bir savaştır!Onun için de bu yaptığımız işin bu dünyada yeri yok!
Burada en tehlikeli hareket şekli, çocukları deneyimden ve acı çekmekten korumaya girişmek olur. Çünkü, çocuklar bu dönemlerinde yaşamın eğer bir gül bahçesi değilse bile büyülü bir şey olduğunu öğrenirler. Ana babaların bu dönemde temel rolü, yeterli yara sargı bez ve gereci ile çocuğun yakınında bulunmalarıdır.
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Yaşam ın kendisini özleyişinin
kız ve erkek evlatlarıdır.
Sizin aracılığınızla dünyaya geldiler
ama sizden gelmediler.
Yanınızda olmalarına karşın,
sizin malınız değil onlar.
Onlara sevginizi verebilir
oysa düşüncelerinizi veremezsiniz,
çünkü kendi düşünceleri var.
Eviniz onların bedenlerine barınak olabilir,
ama ruhlarının barınağı olamaz,
çünkü onların ruhları yarının evinde yaşar,
ve siz bu evlere konuk olamazsınız.
düşlerinizde bile.
Onlar gibi olmak için büyük çaba harcayabilirsiniz,
ama onların sizin gibi olmasını istemeyin,
çünkü yaşam ne geriye gider
ne de oyalanır dünün olaylarıyla.
Kahil Gibran