Sevgül Kaya
@Sevgulk
lisans
Cizre
1995
46 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çocukluğumun nadide parçası bir eser. Ortaokul yıllarımda olduğu gibi büyük bir heyecan ile sayfaları çevirdim. O zaman anladığım sanırım mücadele etme ruhuydu fakat bu yaşımda mücadele etmekten öteye götürdü bu eser beni. Santiago'nun eli misina ipi ile kesilince serin tuzlu suya daldırıp iyileştirmeye çalışınca anladım ki mesele sadece mücadele etmek değil. Yaşlı adamın elindeki kan ilerleyen sayfalarda köpek balıkları tarafından parçalanan kılıç balığının kanıyla birleşip denizi köpürtünce aslında Santiago ile kılıç balığının kaderinin aynı olduğunu anlıyorsunuz.Her sayfada biraz daha heyecan her cümle içime yolculuk gibi. Tekrar tekrar okuyacağım bir kitap. Kim bilir birgün bende belki bir kılıç balığı olduğumu kabul ederim. Santiago gibi.. ha bu arada çocuk teknede olsaydı her şey farklı olabilir miydi? Kim bilir..
Reklam
Martin Eden'e Veda
"Dipte bir yerlerde karanlığın içine düştü. Bu kadarını fark edebildi. Karanlığın içindeydi artık. Bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi." En yakın arkadaşım veya içimdeki benden bir parça kitabın bu son sözüyle veda etti bana. Dümdüz bir tabirle terk etti beni. Sevgili Martin Eden, çok keyifli ve bir o kadar da çok acı bir hikayen var. Joe'nin dediği gibi "tekrar görüşeceğiz bir yerlerde." Elveda!
Cuk cuk cuk...
"Esmer, zayıfça, sıcak ve kıvırcık. Baksan bir şeye benzetemezsin. Ta ki sana bakacak. Gözünün içine. Seni çok seviyormuş gibi, kimsenin sevmediği gibi. Hep seni beklemiş gibi, he şeyi anlayacakmış gibi, her şeyini verecekmiş gibi, sonrası yokmuş gibi, umrunda değilmiş gibi dertli dertli bakacak sana... İçimde öyle bir yer mi varmış? dersin, oralarına kadar değer. Çözülmeni bekler. Görmek için nasıl soyunduğunu. Koltukaltlarına kadar sevmek için seni. Oralarına kadar ısırabilmek için. Bırakma kendini! O gözler bir daha öyle bakmaz çünkü. Kendi bir daha isteyene kadar. O da sadece yeniden soyunurken görmek için seni, o kadar. "
Uzun süredir okuduğum hiçbir kitap beni bu kadar sarsmamıştı. Aslında hepimizin hakim olduğu, duyguları ve gerçekleri tokat atar gibi tekrar tekrar çarptı yüzüme.
Altını çizdiğim onlarca söz.. İçimi cız eden savaş görkemiyle büyülü bir hüzne boğan Beyrut. Cuk cuk Muz sesleri ..
Sanırım bu kitabı 2014 senesinde okumuştum ama bu kadar etkilenmemiştim. Çünkü çok dikkat isteyen bir kitap, yanlışlıkla bir yerde dalarsanız falan, kitabın filmi tamamen kopuyor haberiniz olsun.
Sevgili Ece Temelkuran sen de Ortadoğulusun! Ve sanırım senin eserlerinde daha çok yolumuz var.
Ön yargılarınızdan uzak ve tertemiz bir kafayla okuyun. İnanılmaz keyif alacaksınız. İyi okumalar:)