Sevinc Camal
@Sevinc_Camal
Dostoyevski bu əsərində baş obrazı özünə qapalı, içə dönük təsvir etmişdir,
İnsanlar ilə ünsiyyəti sevməyən, İnsan içində olmağa çəkinən,lakin kitab oxumağı çox sevən Ordinov cəmiyyət ilə təmasa məcbur qalır.Və bu məcburiyyət ona nə qazandırır?!
Çata bilmədiyi sevgisi deyə bilərik.
Katerinanı gördüyü andan onda xoş hisslər yaranır.
Beləcə sonlu hekayə başlayır..
Əsərdə hər şey çox xırdalığı ilə anladılıb,bu biraz insanı yorurdu.gec bitirməyimə baxmayaraq süjet xətti maraqlı idi.Hər kəs fərqli dəyərləndirsə də baş rolu(Yucin) ,mənə görə obraz vəfasız,sədaqətsiz idi.Həyat yoldaşı (Ancela)onu nə qədər sevsə də,o bununla yetinməyib başqa qadınları seçirdi.Ancelanın səhvləri olsa da ona bir qadın kimi ürəyim ağrımışdı,Onun çəkdiyi iztirabları düşünərək kədərlənirdim.Yucin isə sonradan böyük səhv etdiyinin fərqinə varmışdı.Lakin artıq gec idi.Ancela yox idi və bir daha geri gəlməyəcəkdi..Onu hər an xatırladan xatirələri və balaca Ancelası qalmışdı..
Kitab 6 hekayədən ibarətdir.Hər hekayə fərqli yöndən,lakin eyni fikirləri insana çatdırmağa çalışır.Hərislik,dünya malı sevgisi insanın vicdanını,mənliyini əlindən alır,hər zaman daha çoxuna can atan insanın necə uçuruma getdiyinin şahidi oldum.
Digər bir fikir isə"Kin tutmamak daha iyidir,Kötülük yapan kötülük bulur"fikri idi ki, burada bütün qaranlıqlar aydınlanırdı.Sən içində böyütdükcə kinini,sənin dünyan məhv olur,öz vicdanının rahat olması üçün "bağışla və burax"..
Vətəninə,Xalqına yararlı olmaq istəyən hər bir kəsin oxumalı olduğu kitabdır.Bir çox cümlələrin altını xətlədim.Kitabda çox mövzuya toxunulub.Öncəliklə insanin tək başına nələrə qadir olduğunun,kütləni bir araya cəmləyib,bilgiləndirməyin Xalq üçün nə qədər vacib olduğunu daha yaxşı anladım.Yazıçı Xalqın gələcəyinin gənclikdən,hətta uşaqlıqdan asılı olduğunu dərk edir.Buna görə də tərbiyənin önəmindən də söz açır.Həmçinin,uşaqların geyiminə,yeməyinə diqqət edildiyi kimi-Ruhunun təmizliyinə,sağlamlığına da diqqət edilməlidir - Müəllif qeyd edir.
Müharibənin dəhşətlərindən bəhs edən bu kitab insanı özünə valeh edir.Oxuduğum zaman müharibənin nə qədər əzablı,qəddar olduğunu bir daha dərk etdim.Müharibe nə qədər insanın həyatını məhv etmişdi,Neçə xoşbəxtliyə son qoymuşdu.Buna yaşamaq demək olmazdı.Müharibə onların ruhunu öldürmüşdü. Və həmçinin onu da anladım ki,müharibədən ən çox əziyyət çəkən qadınlar olur..
Adriana çox güclü obraz kimi təqdim olunsa da ,onun güclü olmasına səbəb Əmini idi.Ona olan sevgisi idi Adriananı ayaqda saxlayan..
Inanıram ki,belə sevgilər yalnız kitablarda deyil,həyatda da var.
