Bizim için, insan olmak, etiyle kanıyla, kemiğiyle insan olmak bile zor. Bundan utanıyoruz, bunu ayıp sayıyoruz. "Genel bir insan" denilebilecek, nasıl olduğu belirsiz bir şey olmaya çalışıyoruz. Aslında biz ölü doğmuş kişileriz. Aslında çoktandır canlı olmayan babalardan çoğalıyoruz ve bu durum giderek hoşumuza da gidiyor.
Yine sorarım: "Yaşam sadece bundan ibaret mi diye merak ettiniz mi hiç?" Yanıt: "Evet bu kadar." Israr ederim: "Öyleyse yaşamın anlamı iş, aile, bir gün büyüyecek ve sizi terk edecek çocuklar, gerçek bir sevgiliden çok bir arkadaşa dönüşecek bir zevce ya da koca ve bir gün gelecek is de bitecek. Bunlar olduğunda ne yapacaksınız?" Yanıt: Yok. Hemen konuyu değiştiriverirler.