"Bana soracak olursan acı, tek gerçek duygudur; mutluluğa kimse inanmaz. Bu yüzden her mutlu olduğumuzda 'Bu gerçek mi?' deriz, 'Ben şu an mutluyum, yaşadıklarım gerçek değil mi?' diye sorarız. İnsanın kalbi, ışığa hep biraz yabancıdır.
Ama acı öyle değil; acıyı iliklerimize kadar hissederiz. Vücudun her yerinde, her zerresinde 'Lütfen bir kabus olsun!' diye yalvarırsın. Gerçekliğin ağırlığı altında ezilirken uyanmak istersin ama uyanamazsın."
Gözlerimin içine baktı; bakışlarında bin yıllık bir yorgunluk vardı:
"İnsan, sadece canı çok yandığında uyanmayı diler. Çünkü mutluluk geçici bir parıltı, acı ise ruhun kanayan asıl kimliğidir."