Bir Antik Çağ dizesi şöyle der: "Tanrılar bize verdikleri bütün iyilikleri aslında bize satarlar." Bu cümle tanrıların bize hiçbir şeyi saf ve katıksız olarak vermediklerini, aldıklarımızı birtakım acılar karşılığında aldığımızı ima eder.
Her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye,
Altınları, gümüşleriyle övünmeye.
Tam işleri dilediği düzene girer,
Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.