Şevval ak
@Sevvalakk
Üniversite
7 Eylül
48 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Kitabı bitirince keşke biraz daha olsaydı da okuyabilseydim dedim. Bilerek yavaş okudum bitmesini hiç istemedim kendimi o dönemde yaşıyor gibi hissettim. Tarihi çok sevdiğim için belki de bu kadar sevdim kitabı veya sarayın içinden değil de dışarıdan bir filbaz gözünden sarayı, olayları, insanları okuyabildiğim için bu kadar ilgimi çekti. Tarihte Mimar Sinan’ın olması çok büyük bir şans okurken bir defa daha anladım bunu. Kitapta bolca kin, aşk, rekabet, ihanet var özellikle ihanetleri okurken kendime yapılmış gibi haksızlığa uğrayan kendimmiş gibi hissettim. Kesinlikle okunması gereken bir eser çok… çok sevdim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zavallı Necdet…
Öncelikle kitabı okurken duygular çok yoğun bir şekilde okura geçiyor. Kitapta en üzüldüğüm karakter Müzeyyen oldu, üzülmeyi en haketmeyen kişi Müzeyyendi bence. Necdet’in çapkınlığı Meliha’nın ters köşeleriyle bazen sinir krizi geçirip bazen üzülüyoruz. Bazen duyguların bastırılması en iyi çözüm olduğunu görüyoruz kitapta.
Ön yargı ve kulaktan dolma sözler yüzünden bir tarafı eksik kalan kızın yaşamını okuyoruz. Çok üzülerek okudum bizim doğru kabul edip inandığımız şeyler bazen tamamen ön yargılarımızın bir yansıması olduğunu bir kez daha anlamış oldum. Kitabı okurken kalbim kırıldı, üzüntüyü, kaybedilen zamanın acısını kalbimde yaşadım. Mutlaka ama mutlaka okuyup ders alınması geren bir kitap.
Kitap güzel ve akıcıydı ama eksikti çünkü kitapta Hercule Poirot yoktu. Agatha kitaplarında görmeye alıştığım bir karakter olduğu için eksikliğini yaşadım çünkü olayları çözme biçimi çok farklıydı. Kitabın konusuna gelecek olursak yoğun bir sisin avantajı mı dezavantajı mı desem bilemeyeceğim bir gecede işlenen cinayet. Öldüğüne üzülmediğim birisi oldu Bay Warwick çünkü saf kötülüğün kendisiydi.
Ah öyle bir hal ki bu, çocukluktaki utandırılma insanın bütün hücrelerine işler. İnsanın özüne kadar gide. İşte o zaman mutluluktan korkar hale gelirsin; hayatında iyi bir şey olduğu zaman bilirsin ki bir şeyler ters gidecek. Başına bir şey geldiğinde de " Çok şükür zaten mutlu değilim " deyip kendini güvende hissedersin.
Bu paragraf beni o kadar kendime getirdi ki bir çok şeyin farkına varmamı sağladı ve Doğan Cüceliye hayranlığım ve saygım kat ve kat daha arttı farketmeden nasıl insanların hayatına dokunabiliyor... Daha kitabı bitirmememe rağmen bu alıntıyı hemen paylaşmak istedim diğer sayfaları heyecanla okuyacağım.
