"Her acı, yüreğimi ikiye böler patron," dedi. Ama o kırık yaralı yürek hemen kaynar ve yara görünmez; kaynamış yaralarla doluyum ben; onun için dayanıyorum.
İnsanın erişebileceği en yüksek şeyin ne düşünce, ne erdem,ne iyilik,ne zafer olmadığını, içimde duyuyordum. Ama bu daha yüce, daha kahramanca ve daha umutsuzca bir şeydi: Kutsal Korku. Kutsal Korku'nun ötesinde ne vardır? İnsanın aklı oraya kadar gidemiyor.