"İsa adına onlara yalvarsam, karımın yanına gitmeme neden izin vermesinler ki?"
Müdür giderek ciddileşiyordu. İçi acıyla doldu. "Hayır" dedi. "Senin karşıya geçmene izin vermeyecekler, Boris. İnsanlar artık İsa'yı dinlemiyorlar."
"Bana bu gece bir hikâye anlatır mısın? Eskiden olduğu gibi."
"Elbette." Ceketini çıkartıp yanıma kıvrıldı babam. "Sana eğlenceli bir masal anlatayım öyleyse."
"Hayır. Hüzünlü bir hikâye anlat bana."
"Hüzünlü mü? Niye ki?"
"Babacığım," dedim. "Sen de biliyorsun, vakit mutlu hikâyeler için çok geç."