Hayatın merkezinde olması için var edilen insan, bu bilinçle yaşadığında, yaşadığı hayata iz bırakır. Hayata iz bırakmak, yol bitse de hikayenin bitmemesidir. Bitmeyecek bir bir hikaye hedeflemek, gayret ister, emek ister.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Özlem, en çok unuttuğunu sandığın anlarda kendini hatırlatır. Hiç dönmeyecek bir insan, bir zaman, bir his..
Bazen bir kokuda, bazen şarkının ortasında bazen de bir sokak köşesinde ansızın karşına çıkar. Özlemek, geçmişte kalmayan tek şeydir..