... Ben zannediyordum ki, ömürlerimizin
teknesini istediğimiz sahile çekmek için yalnız onun dümenini ele almak
kâfidir. Anlıyorum ki, değilmiş... yollar görünmez kayalarla doluymuş.
Onlara çarpmamak lâzımmış. Daha fenası gizli akıntılar varmış ki, insan
onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını
farkedemezmiş. Ta kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar.