Şeyma Bağdat
@Seyma_Bagdat
Öğrenci
Ankara
81 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir kayboluş ve kaybediş öyküsü. Ruhların sanata olan aşkın arzusu ve sıkıntısı ile dolu donuk ama derinden bağıran bir öykü.
Zamanın öyküsü belki de. Umutların bitişinin, yavaş yavaş bir taraflara doğru sürüklenişin, bulunuşun, hissedilişin, parçalanışın ve birlikteliğin anlatısı.
Bir kadın gözünden bir erkeğin, sanatçının, anarşistin (?), teröristin (?), arkadaşın, babanın, fikir insanının, akademisyenin ve örgüt üyesinin betimlenişi.
Hayatı anlamlandırırken direnişin yerindeliği ve çığlığı. Hislerin söylenmenin ötesinde yaşamın içindeliği. Paylaşımın yarattığı aitlik duygusu. Korkuyla ve vicdanla beslenen inanç. Yalnızlık ve birliktelik. Çocuk.
Ölüm.
Yüzleşme.
Reklam
Puan vermedi·160 syf.··
Beğendi
·2020 18. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 28 Mayıs 2020 13:47
*Bir hayatın yaşanan tarafından anlatımı.
Ama aslında kendi hayatının en güvenilir tanığı kim olabilir ki? Hisseden ve düşünen ben hissettiklerimi, düşündüklerimi ve yaşadıklarımı nasıl hatırlayıp da anlatabilirim ki size?
*Gençlik ve olgunluk karmaşası.
"Yapmayı başaramayacağımız şey, ileriye bakmak ve sonra da kendinizi o gelecek noktasından geriye bakarken hayal etmek."
Geçmişin acısı ve geçmişe bakmanın acısı. Ancak sona ulaşınca kavranabilecek bir duygu.
*Pişmanlık
Sadece pişman olmak, pişman olunması gerektiğini bilmek. Gelecekte yapmış olduklarımdan sadece sonuçlarını bilmezsem pişman olabilirim. Ama ne kadar pişman olmayı hak edebilirim ki?
*Zeka vs. Gündelik yaşam
Kaldıramadığımız, anlamsızlığın içinde anlam bulma çabamız olarak gözükse de anlamsızlığın içindeki yaşamın en basit kuralına (yaşama/yaşatma) hapsolma durumu olamaz mı?
*Hayattan beklentiler
Herkes hayatının bir başkası tarafından yaşanabilir bir hayat olarak değerlendirilmesini ister, "a worth living life". Filmin bir parçası gibi... Anlatılmaya değer, yaşanmaya değer, izlenilmeye veya dinlenilmeye değer. Aslında hayattan tek beklentimiz bu bile olabilir.
Puan vermedi·156 syf.··
Beğendi
·2020 15. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 23 Nisan 2020 22:12
Büyü mü gerçek, sihir mi?
Aşk mı daha ön planda, ölüm mü?
Cahillik mi daha zor, cadı olmak mı?
Tiksinme mi, çıplaklık mı?
Kurgu mu, gerçek mi?
Kurtuluş mu, teslim olmak mı?
Strateji mi, plansızlık mı?
Cinsellik mi, tutku mu?
Var olmak mı, arada kalmak mı?
Alternatif realite mi, yoksa bu hayat mı?
İnanmak mı kolay, reddetmek mi?
Şans vermek mi, ortadan yok etmek mi?
Ölü mü yoksa değil mi?
Yaşıyor mu, ama nasıl?
İnanç mı yoksa batıl mı?
Çocuk mu, obje mi?
Beden mi, ruh mu?
Karanlık mı yoksa ışık var mı?
Cevapları bulmak mı yoksa sadece düşünmek mi?
Puan vermedi·304 syf.··
Beğendi
·2019 29. kitabı
·28 saatte okudu
·Okunma: 03 Haziran 2019 01:03
"Madam Michel'de kirpinin zarafeti var: Dışardan dikenlerle zırhlı, tam bir kale, ama bence içinde kirpiler kadar doğrudan bir rafinelik var. Onlar haksız yere duyarsız, uyuşuk görülen, şiddetli oranda yalnız ve korkunç bir şekilde zarif hayvanlar."
Bazı şeylerin hayatımızdaki konumunu ancak o şeylerin tanımını yaptıktan sonra belirleyebiliyoruz ve fark ediyoruz ki aslında ne kadar da değer veriyormuşuz ya da verebilirmişiz onlara.
Kirpi benim için dışarıdan tamamen dikenliyken, küçük ayaklarıyla dikenlerinin keskinliğinin ve düzlüğünün tersine olabildiğince yuvarlak ve tombiş gövdesini taşımaya çalışan küçük ve mutlu bir hayvandı. Zarifliğine ve yalnızlığına hiç bu kadar dikkat etmemiştim. Hele de yalnızlığına...
Sessizliğinin arkasına sığındığını hissedebiliyordum fakat sessizliğini kendisinin bir parçası sanmıştım. Yanılmışım. Tamamen kasıtlı bir oyunun parçasıymış bu özelliği.
Yaşanmışlıklarının, kırgınlıklarının, korkularının, özlemlerinin, gerçekleşmeyen hayallerinin, hayal dahi edemediklerinin, avuntusunun ve zarafetinin sonucuymuş oysaki.
Kendini o basit ve tek sığınağı sanat dolu olan hayatında mutlu olduğuna inandırmak istemiş. Ama ya sevilmek... Bir gün... Aniden... Öylesine, olduğu gibi, tüm zarafetiyle. Fark edilmek, bir başkası tarafından ve önemsenmek; bütün farklılıkların, statülerin ve dedikoducu, yadırgayan bakışların ardından. Ama tereddüt etmiş yine de gerçek mutluluğa adım atmaktan. Onun için o kadar ani ve absürd ki.
Dikenlerinin arkasından tekrar hayata dönmek yüzünü, hem tehlikeli hem de heyecanlı. Ve bir söz: "Siz kardeşiniz değilsiniz."
Ve son anda hissedilen sadece mutlu anlar, mutlu anılar, değer verilen insanlar... Dikenlerin ardına geçebilen dostluklar.
Puan vermedi·309 syf.··
Beğendi
·2019 24. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 23 Nisan 2019 02:55
Gerçek-rüya-hayal aleminde geçmiş ve gelecek arasındaki bir kimlik arayışının hikayesi. Oldukça zorlu bir yolculuk. Başsız ve sonsuz... Emin olmak hiç kolay değil. Hangisi gerçek hangisi rüya. Gerçek ve rüya aynı anda var olabilir mi? Tercih etmek zorunda mıyız ya da sadece ayırt etmemiz mi gerekir ikisini birbirinden?
Çocukluğumuzun hikayeleri, masalları rüyaya mı aittir yoksa? Geleceğimizi oluşturan yolun taşlarından biri midir? Hayatımızın ne kadarı geçmişe aittir ne kadarı geleceğimize?
Varoluş karmaşasının dışarıdan bir seyircisi değil yaşayanın ta kendisiyiz. Amacımız ise kuzeydeki bir yıldız olmak belki de.
Reklam