"Sophrosyne" Yunanca uzmanı Page DuBois'nın yorumuyla "kişinin hayatını özenle ve akıllıca yaşaması;ahenkli bir denge ve bilgelik" anlamına gelir.Romalılar ve eski Hristiyan kilisesi ise buna "temperantia" yani dengeleme , duygusal aşırılılıkları sınırlama demiş.Amaç, duyguları bastırmak değil, dengedir:Her duygunun kendine özgü değeri ve önemi vardır. Tutkusuz bir hayat ,yaşamın kendi zenginliklerinden kopuk ve yalıtılmış,donuk,çorak bir kaygısızlık alemine dönüşebilir. Ancak Aristo'nun tespit ettiği gibi , makul olan "uygun" duygudur,yani koşullarla orantılı biçimde hissedebilmektir.
"Ondan daha talihli insan var mı?Asıl bahtiyar ,bir ömür boyunca hasretini çektiği şeye kavuşan değil; ona erişeceğini anladığı anda,saadetin en yüksek noktasında bir 'Ah!' diyerek düşüp ölebilendir."