Hepimiz anlaşılmak istiyoruz,insanlar bizi görsün istiyoruz. peki biz başkalarını anlamak için ne kadar uğraşıyoruz?
Bence bunu yapan insan sayısı çok azdır. Anlamaya çalışmadan anlaşılmak istemek bencil bir zihin yapımız olduğunu gösterir ve ben maalesef ki bazen bencil bir insanım.
Aslında kitabı normal bir roman sanıyordum ve bu beklentiyle başlamıştım ama böyle ilerlemedi. Olay örgüsü benim açımdan yetersizdi ve zaten yazar bu kitabı yazarken bu amaçla yazmamış. Alıntıladığım birçok yer olsa da kitabın bazı noktalarında ben de biraz ötekeliştirildiğimi hissettim ve bu benim için hoş değildi. Kitaba beni bağlayamayan tek şey olay örgüsünden çok öğüt olmasıydı. Olay akışı daha yoğun bir roman bekliyordum. Fesleğen ve seyyah ın aşkı çok saf ve naifti. Aslında bu romanı beğenip beğenmemeniz nasıl bir beklentiyle başladığınıza bağlı. Ama çoğu kişinin bu kitapta kendinden birşey bulucağını düşünüyorum. Okumaya karar verirseniz içinde çokça öğüt bulunan olay akışı daha az ve maneviyat gibi konular var. Yazarın eyvallah adında 2 kitaptan oluşan bir serisi varmış ve o kitapta anladığım kadarıyla seyyah ın bakış açısından yazılmış. İlk onları okumak bu kitabı anlamakta daha etkili olabilir belki.
Ayrı olarak kitapta Romeo ve juliet in ve Leyla ile Mecnun hikayelerinin karşılaştırılması yapılmıştı ve o kısım beni etkilemedi değil.