S.B

Suç, insan ruhunun karmaşık yapışım açıklayabilmek için sanatçıya sayısız ipucu verir. Romanı, insan ruhunda bir kazı olarak tanımlarsak, bu arkeolojik çalışmada suçu merkeze almaktan daha akıllıca bir şey düşünülemez.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Burjuva sınıfının bütün imkanlarına sahip ama hayatla barışamayan güzel ve alımlı İrene, genç bir müzisyenle tanışır. Evliliğinde mutludur. Ama karşı konulamaz biçimde müzisyeni hayatına dahil eder. Heyecan, tutku, beğenilme arzusu benliğini ele geçirir. Her şey yolunda giderken korkuyla tanışır İrene. Tanımadığı bir kadının tehdit ve şantajla üzerine saldığı bu yabancı duygu hayatını altüst eder. Kaçtıkça daha da bataklığa saplanır. Halbuki hiç bir kaçış, cezadan daha ağır değildir. Cezaya razı olmak, ruhu özgür bırakır, İrene bunu çok geç anlayacaktır.
Alıntı
Hasretinden Prangalar Eskittim Seni, anlatabilmek seni. İyi çocuklara, kahramanlara. Seni anlatabilmek seni, Namussuza, halden bilmeze, Kahpe yalana. Ard-arda kaç zemheri, Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu. Dışarda gürül-gürül akan bir dünya... Bir ben uyumadım, Kaç leylim bahar, Hasretinden prangalar eskittim. Saçlarına kan gülleri takayım, Bir o yana Bir bu yana... Seni bağırabilsem seni, Dipsiz kuyulara, Akan yıldıza, Bir kibrit çöpüne varana, Okyanusun en ıssız dalgasına Düşmüş bir kibrit çöpüne. Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin, Yitirmiş öpücükleri, Payı yok, apansız inen akşamdan, Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene, Seni anlatabilsem seni... Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır Üşüyorum, kapama gözlerini...
Şiir
“Seni seviyorum ama bu bende kalacak. Çünkü sen de diğerleri gibi sevgiyi ziyan ediyorsun.” Turgut Uyar
Alıntı