...bana da eve ve kardeşlerime bakmak düştü. Tabii Ben o zamanlar benim üzerime düşen payın yaşamını nasıl bir harabeye çevireceğinin, beni nasıl bir yalnızlığı hapsedeceğini farkında değilim ailemin yanında dirlik durmaya çalıştım hep. Duygularımı o kadar gömdüm ki içine, bir süre sonra göz pınarlarım kurudu. Ağlayamadım bile...