Sonda başlangıca benziyor dünyadan giderken ve seçim yapamıyoruz. Ancak doğumla ölüm, sonuna başlangıç arasında pek çok seçim yapmak, karar vermek durumunda kalıyoruz. Tıpkı Dolunay gibi. Heybesinde sadece kendi yüklerini değil ailesinin ve hatta aşık olduğu delikanlının ailesinin bile yüklerini taşıyan türlü fedakarlıklar yapan, sonra da pişmanlıklar ve kalp kırıklıklarıyla kala kalan Dolunay...
Her gün biraz daha yoğrulup şekil alıyordum, öğreniyor, öğreniyordum, insanlar birer kitaptı her bir sayfası acı tatlı öğretilerle dolu. En acı dersi de yakınlarından alıyor insan, kalıcı bir yara gibi adeta. Yufka yüreğim unutup tekrar sarılmak istiyor, yine hayal kırıklığı ile birlikte kalıyordu, umutsuz ve yalnız....