"Hikâyeleri erkekler anlatır," diyorum. Sorusuna verilecek en doğru, en basit cevap bu. "Kadınlar hayatlarına devam eder. Bu bizim için bir gölge savaştı. Bittiğinde bizim için törenler düzenlenmedi, bize madalyalar verilmedi, adımız tarih kitaplarında geçmedi. Savaş sırasında yapmamız gerekeni yaptık ve bittiğinde parçaları bir araya getirip hayatımızı yeniden kurduk. Ablan da benim gibi unutmak için can atıyordu. Belki bu da yaptığım hatalardan biriydi: unutmasına izin vermek. Belki de bu konu üzerinde konuşmalıydık."