Nez
@Sherlock06
126 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Hayal Kırıklığı Kitap
Diğer kitaplarına göre maalesef çok zayıf bir kitap fazla emek verilmemiş.Kitabı internetten aldığım için fazla inceleme şansım olmamıştı,ben kitaptaki pek çok konukla birebir röportajı olduğunu düşünmüştüm açıkçası ,ama kendi fikirlerini yazmış bi de daha çok kişilerin özgeçmişini anlatmış onun yerine fikirlerine zenginliğe giden en kritik kararlarına yer verseydi daha iyi olurdu.Bir de kitapta hiç takdir etmediğim ve saygı duymadığım adjnı anmak istemediğim yoğurtçu adam gibi insanlara da yer vermiş.Özenli bir kitap değil bence .diğer kitaplarında da yayınladığı sondaki 50 madde dışında elde kalan pek birşey yok.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bronte Kardeşlerden ablaları kadar tanınmayan Anne Bronte a ait bu kitap yazardan okuduğum ilk kitaptı. Muhtemelen de son kitap olur maalesef.
1800 lerin İngiltere'sinde geçen ve coğrafyası ve ortamına Bronte Kardeşlerden alışık olduğumuz bir ortamda geçiyor romanimiz.
Oğluyla beraber Wildfell konağina yeni taşınan yerleşen bir kadın Helen ve komşuları da içine alan bir zaman dilimi,kitabın ikinci yarısı diyebilecegimiz Helen in geçmişine götüren mektuplardan oluşan ikinci kesit ve sonra final bölümleri okuyoruz.
(Spoiler içerebilir aşağıda biraz.)
Kitaba dair okuduğum yorumlarda ve incelemelerde fenimist ögeler barındırdığı söylenmişti , gerçekten merak ediyorum bu öğeler kitabın neresindeydi? Değil feminizm ,bu kadar aşağilanma ,hatta bir aldatılma mevzusu ve bu mevzuya karakterin yaklaşımları,verilemeyen tepkilerin de iyi bir hiristiyan olmak,çocuğunu düşünmek gibi hususlara bağlanması o kadar saçma ve zorlamaydı ki...Saç baş yolarak okudum.Gercekten o devirde okuyucuyu ikna edebileceğini düşünmüş müdür yazar ? İyi insan ya da iyi dindar bir insanın tanımı bu değil.Pasif,tepkisiz bir ana karakter ,ne ara seviliyor aşık olunuyor,kimin eli kimin cebinde ,ahlaksız davranislar normalleşmiş, kocaya karşı bu tek taraflı anlamsız "bağlılık",hiç anlamadım.
Bu kitapta karakterlerin oluşumu, olaylar ve olaylara yapılan yorum ,bakış açılarındaki mantıksızlıklar ve yazım dilinde de bence bir sorunlar vardı ,asla bende oturmadı. Yazarın yeteneği görülebiliyor, ama kitabın bir ustalık eseri olmadığı da...
Ablalarının yazdığı Uğultulu Tepeler , Jane Eyre gibi eserleri defalarca okuyabilir hepsinde de o edebi tadı alabilirim...Ama bu kitabı bu anlamda bir klasik olarak değerlendiremem.
Bu benim öznel görüşümdür tabi,yine de okuyucular kendisi karar verebilir.
Karakterlerin Gözünden Farklı Hikayeler Gibi
Yazardan okuduğum ilk kitaptı.Olaylari aile fertlerinden kendi açılarıyla dinlemek çok iyiydi gerçekten .Kitap öyle bir aktı ki bir solukta bitirdim.Biraz dram ,biraz hayat, hatta hayatın ta kendisi .Aile fertlerinin yaraları , sıkışmışlıkları , içlerinde kalanlar ,olan , düşünülen ve hayal edilene bakınca o kadar farklı hayatlar olabilirdi ki diye düşünüyorsun.Kitap samimi ve doğal anlatımıyla sizi de olayların içine alıyor. Bu kadar yakın aile olup,birbirlerini bu kadar tanımayabiliyormuş insanlar demekki diye düşündürüyor. Hatta ölmüş karakterlerin bile okuyucuya kendi açılarından olayları anlatması çok özeldi,herkesi kendi açısından tanıdık ve biraz da hak verdik.Sonunu biraz acelece bitti gibi hissettim ama yine de okuduğuma çok memmunum. Yazarı okumaya devam edeceğim.
Uzun suredir okuduğum en güzel hikaye kitaplarından biriydi. Gerek seçtiği konular ,hayalgücü yer yer fantastik öğeler, insanı içine alan sıcacık bir işleyiş ,sanki farklı yaşantılara farklı ortamlara bir hikaye ömründe misafir oluyorsunuz.
Bir solukta bitiyor öyküler ,ama tadı sizde kalıyor .Monte Christo öyküsünde olduğu gibi bazen sıradan bir hayattan,konudan bir öykü dolusu yaşam, soru,his ve duygu birakabiliyor bu hikâyeler .
Hikaye yazmak gerçekten ayrı bir yetenek ve az metinle yaşamdan bir kesiti size ustalıkla anlatabilmek,tadı damağınızda ama bir o kadar da ancak bu kadar anlatılabilirdi,anlatilmaliydi duygusu bırakabilmektir .
Everestin açık hava serisi boyut olarak da çantanıza atmalık, hikaye sevenlere tavsiye ederim.iyi ki okudum dediğim bir kitap oldu.Özgün ve hatırlanası hikayeler var.
Ümit Yaşar OğuzcanAşk ve Şiir
Ümit Yaşar Oğuzcan in melankolik ve aşkı ,özlemi yoğunca yaşadığı ve aktardığı şiir kitapları serisini ben çok sevdim.Bunca şiirin hepsi başucu şiirimiz olacak değil tabi ama içlerinden öyle şiirler var ki hep bizimle kalacak, dönüp dönüp okuduğumuzda yeni duygularımıza tercüman olacak şiirler bazıları da.
"
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç Gelmeyince
Seni aramayınca
Ölesiye ağladın mı
Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların
Ona ait ne varsa
Bir bir hatırladın mı"
Aşk içinizi yakarken ,özlemle doluysanız neler hissettiğinizi size satırlarda çok iyi ifade ediyor Ümit Yaşar Oğuzcan .Onunla beraber biz de seviyoruz,özlüyoruz ,ağliyoruz ,bekliyoruz...
Melankolik bir asiksaniz siz de onun gibi bu kitaplar kitaplığınizda dursun mutlaka .Ya askinizi,ya ayrılığınızi,ya ozleminizi ararsınız satırlarda...
"Kavuşmak en güzel düşü ömrümün
Yaşadıkça, içimde, anlasana
Hep aynı plak çalar : Belki bir gün"
Edebi değeri edebiyatçılar tartisabilir tabi,ama okura hissettiedikleriyle seviyorum ben Ümit Yaşar Oğuzcan okumayı.
Umit Yaşar Oğuzcan 24 kez intihar etmiş ancak ölmeyi başaramamis bir şair,oğlu Vedat en son Galata kulesinden atlayarak intihar ediyor ,babasının bu melankolik,intihara yakınlığına bir tepki gibi.Bu kitapta oğlunun ardından ona yazdığı şiirler de var.