Sherly
@Sherlyy
6/10
2019 37. kitabı
Reklam
"Yalnız geçen o akşamı çok iyi hatırlıyorum. Başı boş halde kalmış,sağa sola sürükleniyordum sanki.Niang'imin yorganı,keder denizinin ortasında tutunabildigim bir can simidi gibiydi.Yaşların gözlerimden boşalmasına engel olamıyor,ailemi düşünmekten kendimi alamıyordum...Her yerim titriyordu.Bacaklarim güçsüzleşmişti ve tek bir hareketi bile hatırlayamıyordum.Şimdi hareketleri stüdyonun ortasında yapmak zorundaydım ve kopya alabileceğim kimse yoktu...müziğin tek bir notasını dahi duyamıyor,daha bacaklarımı kaldirmadan, kaslarimin acıdığını hissediyordum.Chen Lueng bütün bir yıl boyunca bara sıkı sıkıya tutunmamiz için bağırmıştı bize ve işte şimdi ben barın yanında durmuş, hayata tutunmaya çalışıyordum sanki."
"Zavallı Anadolu, beş cepheye,durup dinlenmeden kan ve can pompalıyordu. O kadar ki dört yıl süren savaşın sonuna doğru, yaşı kaç olursa olsun, kilosu 45'i geçen her genç cepheye sürülecektir. "
Sayfa 15 - Yüzbaşı Selahattin'in Romanı 2.c.,s.10 alıntı
