Tutunamayanlar içine bir kez düşünce çıkamayacağın bir yalnızlık evreni ben Turgut’un o mektuplarını okurken, sanki her kelimeyi ben yazmışım gibi hissettim. Ve anladım ki, bazı insanlar tutunamaz çünkü tutunacak yerleri hiç olmamıştır. Tutunamayanlar, aslında içimizdeki sessiz çığlıkların adıdır...
Suç ve Ceza”, Raskolnikov’un gurur ve egosunun yönlendirdiği bir cinayetle başlayan, vicdan azabı ve içsel hesaplaşmayla devam eden bu yolculuğun içinde çok şey var...Bence o ,asıl hapiste değil de ruhunda suçunun cezasını fazlasıyla çekti. Suçluydu ama en çok da kendine karşı
Belki de en ürpertici olan, seyircilerin sessizliği. Sanki biz de o kolonideyiz, o makinenin başında sessizce izliyoruz. Suçlu değiliz ama susuyoruz. Ve bazen sessizlik de bir suç ortaklığıdır.