“Hani bazı anlarda hayatınız ikiye ayrılan bir yol gibi önünüzde uzanır ve bu zorlu yollardan birini seçseniz bile, aslında bir hata yaptığınızdan emin bir şekilde aklınız hep öbüründe kalır…”
Evet serinin son kitabını da okumuş bulunmaktayım. Başlarda kurtulmaydı falan derken biraz ağır ilerledi ama sonlara doğru öyle bir açıldı ki üstüne bir de yazarımız sağolsun ters köşeler yaptı. Şok üstüne şok yaşattı. Karanlıklar efendisi ne kadar kötü de olsa en çok üzüldüğüm karakter oldu. Her şey bambaşka olabilirdi. Bu kadar geç okuduğuma pişman oldum mu? Oldum. Karakterleri bu kadar derinleştirip kalbimize işleyen yazara teşekkür ederim.
Serinin ikinci kitabını ara verip uzun sürede okumuş olsam da gerçekten birinci seriden daha akıcıydı. Olaylar ilerlerken Alina güçlerini kabullenip, olgunlaştı diyebilirim. İlişkilerine dair beklentilerimi de bitirdim ve kabullendim. Üçüncü kitapta yazarı Alina yı daha da güçlenmiş olarak tasvir edeceğine inanıyorum ve başlıyorum.