Sahra Saliha İskender
@Shrslh
Sarraf
10 Temmuz
55 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Sezai Karakoç’un İslam’ın Dirilişi kitabı aslında bir kitap değil, bir çağrı gibi.
Okurken insan şunu hissediyor:
Bir medeniyetin yıkılışı gürültüyle olmaz. Sessizce olur. İnsanlar kim olduklarını unuttuğunda, köklerinden uzaklaştığında olur.
Karakoç tam da bu unutuluşun içinden konuşuyor.
Ve bize şunu söylüyor: Bir medeniyetin yeniden doğması için önce insanın iç dünyasında bir kıvılcım yanmalı.
“Diriliş” dediği şey geçmişe kaçmak değil; köklerinden güç alarak yeniden ayağa kalkmak.
Kitabı bitirdiğimde şunu düşündüm:
Belki de bazı kitaplar okunmak için değil, insanın içinde bir şeyleri uyandırmak için yazılır.
İslam’ın Dirilişi tam olarak böyle bir kitap..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yitip gitmeden anlayamıyoruz kimi zaman sevdiklerimizin değerini, yitip gitseler bile sevdiklerimiz her zaman sevmiyor bizi. Zordu okumak, bir ölümü anlatıyor sanmıştım, ölümle ölünmediğini her sayfada anladım..
Fetret Devri’nin o karanlık havası.. Kardeşin kardeşe düştüğü, güvenin kalmadığı bir dünya. İşte Murat’ın yargısının başladığı o dünya.. Deli Kurt benim için bir tarih romanından çok daha fazlası oldu.
Murat’ın — yani Deli Kurt’un — içindeki o fırtına…
Hem bir şehzade kanı taşıyıp hem de bunu bilmeden, sıradan bir yiğit gibi yaşaması…
O gurur, o yalnızlık, o içine sığamama hâli..
Şunu düşündüm:
Bazen insan doğduğu yere değil, yazıldığı kadere aittir.
Ve bazı ruhlar, ne kadar güçlü olursa olsun, yalnız doğar.
“Deli Kurt” güçle yalnızlığın aynı bedende nasıl durduğunu gösterdi.
Ve Gökçen, perikızı..
Bazı aşklar kavuşmak için değil, insanı tamamlamak için gelirmiş.
Onlarınki de öyleydi.
Biraz Sessiz, biraz derin, biraz yarım…
Bazen insan kim olduğunu öğrendiğinde değil, kim olamadığını fark ettiğinde büyür, ve bazı insanlar hayatımıza mutluluk olmak için değil,
yarım kalan yanımızı göstermek için girer.
Ama onların birbirlerine tutunmaları bile kaderin sertliğini yumuşatmaya yetmedi.
Bazı aşklar mutlu son için değil, insanın kalbini büyütmek için varmış.
Sevdi.
Savaştı.
Direndi.
Ama en çok yalnız kaldı..
Ve son olarak Deli Kurt sen hep ruhumun bir köşesinde kalacaksın
•Vaktiyle bir Atsız varmış•
Böylesine güzel bir insanın kaleminden olduğum ilk romanı, neden bu zamana kadar geç kadım diye üzgünüm..
Müthiş bir edebi/tarihi birikim içeren bu kitabı incelemek, dolayısıyla hakkını vermek oldukça zor.
Mesela kitabın ana kahramanı Selim Pusat'ın askerlik yıllarında intihar eden yakın arkadaşı Şeref'in, aslında Selim Pusat'ın kendi şerefi olabileceğini size nasıl kolay yoldan anlatabilirim, bilmiyorum.
Bir sürgünle başlayan iç çözülüş. Ordudan atılmış bir subayın, onuruyla dünyada yer edinememesinin hikâyesi.
Ruh Adam,
okuyup geçilen değil,
hesaplaşılıp bırakılan bir romanmış meğer..
Okunması, okutulması dileğiyle ,
Kitapla kalın
Bir cinayetle başlayıp binlerce yıllık bir inanç yolculuğunda buldum kendimi.
İskender Bey, Hz. İbrahim’in izini sürerken polisiye, tarih ve inancı aynı potada eritmiş.
Yer yer yavaş, yer yer düşündüren ama hep “bu toprakların hikâyesi”ni hatırlatan bir kitap.
Hız değil, derinlik arayanlara…
Kitapla kalın
