Sibel Aydeniz
@Sibeloku
“Bilmek Uygulamaktır”
Her Şey Veri, Nasıl İşlediğin Önemli
Hz İbrahim'in oğlunu kurban etmesinin istenmesi rüyası ve sonrasını çocuklar ve kadınlar üzerinden toplumsal ve kültürel ve oldukça karamsar bakış açısıyla yorumlaması
bende dinin bize ne anlattığı
Nihan Kaya'nın ne anladığı
"Ben size parmağımla güneşi gösteriyorum, siz benim parmağıma bakıyorsunuz"Çin Atasözünü'nü anımsattı. Kitapta işlenen konular çocuklar, kadınlar, anne-baba olmak üzerine toplumun,kültürün kadınlar üzerindeki baskısını din üzerinden anlatmaya çalışması ve dinin içerisinde kadınların ve çocukların değersizleştirmesinin söz konusu olmamasıyla çelişmesi, bende Nihan Kaya'nın kendi Tanrı arayışını toplumsal olaylar(kadınlar ve çocuklar) üzerinden empoze etmesi olarak okudum kitabı.
Mevlana Celaleddin Rumi 'nin "Neyi feda edersen o sana ihsan edilir, neye kıyamazsan onunla sınanırsın"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayalin(Hâl'in) DerinlikleriHayat ve İnsan
Birinci Kitap
Raci'nin hayalinin(hâlinin)derinliklerinde adının anlamı gibi hayatı, dünyayı ve Yaradan'ı anlamayı umudunu kaybetmeden tekrar tekrar deneyen insan türünün farklı düzlemlerde girdiği hâller...ve ona bu konuda yoldaş olan Aynalı Baba..
1.Gün Zirve-i Hiçî'ne çıkmak için kendine hâkim olabilir misin?
2.Gün Kibir ve şehvet bunlara sevk eden benlikle aran nasıl?
3.Gün Devr-i Daim, Her şey hareket halinde, Âdemden beri...Aşîkar-görüneni görmeye var mısın? oluşların özünü, anlayış ve fenlerin kaynağını, varlığın sırrının ışığını ?
4. Gün İnsan aklı,kavrayışı,duyu yetisi sonsuz olanı hakkıyla anlamaya yeter mi?
5.Gün Yaratılmışlık Sahası, yıldızlar, uzay, kıtalar,göktaşı, şimşek oluşumunu insanın gözü Dikkat ve Derinlemesine araştırarak, ebedi ve sonsuz hayret içinde Kendine bakabilir mi?
6.Gün Kaf ve Anka, gönül bu durmaz uçar zaman, mekân tanımaz. Ne kurban edilir?
7. Gün Büyüklük Girdabında ilim bir noktadır.Kendini nasıl görürsün?
8.Gün İlimde derinleşmiş olanlar, Kendinin ruh olduğunu hâla anlamadılar mı?
9.Gün Büyükler Meclisi Saadet nedir? ( Hayatta bu zevk u kıymet, Âkiller için seyr-i bedayi. Cahiller için yemekle şehvet sf158) Hayatı olduğu gibi kabule var mısın?
İkinci Kitap
Ey gül! Güzel ben miyim? Sen misin?
Ey bülbül!öten ben miyim?Sen misin?
Âlem bir deniz ve nasibinde ne varsa o gelecek, bilmediğini bilmek asıl marifet, her an değişen Ben'le, engelleyici aklın sana engel olmasın...
İnsanın hâlden hâle girdiği, zamanın, mekanın sonsuzluğu Yaradan'ı, Yaratılışımızı, Âlemi idrakla anlamaya çalıştığındaki inişler çıkışlar, kendini bulma ya da tamamen yok etme serüveni oldu bu kitap benim için.Ben'den Öte, Ben'den ziyade...
ilk psikolojik romanımızHayat ve İnsan
"Ateşle Oynama"
Sevgilim sen ve ben sevgiden
Çok ayrı şeyler anlıyoruz
Sen güce bense aşka, âşığız
Bu yüzden anlaşamıyoruz
İçimde koskocaman bir yer
Sana da başkalarına da yeter
Bu yürek aşkla ölür bin defa
Bin defa doğar aşkla yeniden
Gelir geçer ne sevdalar
Değişir her şey, değişir insan
Seneler sonra utanır herkes
Bu boş, anlamsız küçük oyunlardan
Ateşle oynama, ateşle oynama
Sonunda ellerin, dillerin yanacak
Dilersen gel beni bir kere daha vur
Vurduğun yerlerde güller açacak
Sevgilim anlamsız bu savaş
Savaşlardan daha güçlüdür aşk
Bitecek kavgalar, bitecek bu hayat
Sevgilim bizi aşk kurtaracak
İçimde koskocaman bir yer
Sana da başkalarına da yeter
Bu yürek aşkla ölür bin defa
Bin defa doğar aşkla yeniden
Gelir geçer ne sevdalar
Değişir her şey, değişir insan
Seneler sonra utanır herkes
Bu boş, anlamsız küçük oyunlardan
Ateşle oynama, ateşle oynama
9 yaşındaki bir çocuk gözüyle olması gereken, insancıl yaşam...
Kimsenin kimseden üstün olmadığı...Çocukların oyun oynadığı, insanların sohbet edip, birbirleriyle yardımlaştığı, paylaştığı bir yaşam...
Ve büyüdükçe tüm bunların yok olması için hizmet etmek, bazen karar verici olarak ve kararları uygulayıcı olarak...
Sorgulamamak, Üstün Olma isteği ile sınırlar inşa etmek... Ve o inşa ettiğimiz, edilmesine yardım ettiğimiz sınırlar içinde Yaşattığımız ne varsa bizimde Yaşamamızın kaçınılmaz sonu...
"Giyinip kuşanıp o çok kötü, korkunç şeyleri yapıyorsunuz " sf:90
Korkunç şeylerde sürüklenip gitmek...Üstün Olma, statü, değer görme... uğruna... Ve hiç beklemediğimiz anda Toslamakkkk o Sınırlara...
Korkunun temelinde utanç mı yoksa kabul edilmeme mi var?
Korku hissettiğimiz şey yaptığımız davranışın, düşüncenin, duygunun vermiş olduğu rahatsızlık mı? Yoksa yaptığımız davranışın neticesinde hayatımızdaki ve ilişkilerimizdeki konforun devam edemeyeceğinin korkusu mu? Kendi vicdanımızda hissettiğimiz korku, endişe,huzursuzluk... Gibi rahatsız edici duyguda birilerinin bizi görmeyeceğini, yargılamayacağını düşündüğümüzde davranışın devam etmesi vicdanımızın sesinin giderek kısılması ve o ruh durumun daha da saplanmak belki de... Kitapta yer alan "Zamanın çoktan sildiği bir hata için cezalandırılabilir miydi insan?" sorusuna yine "Üç yıl geçtikten sonra o artık aynı insan değil, suç onun suçu değildi" cevabı hangi durumlarda geçerli olabilir diye düşündürttü bana... İnsanın vicdanının sesi mi? Yoksa hayatındaki konforun bozulması mi ? İtiraf etmesini sağlayan neden olan? İnsan aynı insan mı? Her an değişir mi? Yoksa aynı duygu, düşünce,davranışta saplanıp kalır mı? Bunun cezası nedir?;)