Ahmet Kasap
@Sihgg
Öğretmen
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Godot’u Beklerken
Godot’u beklerken… Estergon ve Vladimir’in hep beklediği ne kadar süre beklediğini bile unuttuğu ama bir türlü gelmeyen godot.. peki biz neyi bekliyoruz ? Bizim Godotumuz veya Godotlarımız kim ? Okul bitirmek mi ? İş sahibi olmak mı ? Evlenmek, çocuk sahibi olmak mı ? Ya da sevdiğimiz özlem duyduğumuz birinin bir gün geleceğine inanmak mı ? Hayat yolunda herkesin bir Godot’u var. Esas sorun bu hayatı yaşanılır kılan onlara ulaşma çabası mı, yoksa ulaşmak mı? Godot’u beklerken’i okurken hep aklımda acaba Godot gelince Vladimir ve Estergon napıcak diye merak ettim. İntihar etmek isteselerde Godot’un geleceğini Ümit etmek,en azından gelebilme ihtimalini bilmek ,kahramanlarımızın hep aynı mekanda, aynı yerde,aynı şekilde,aynı ağacın altında beklemesine sebep olan içsel motivasyonun kaynağıydı .Bizim hayatlarımızda böyle degil mi ? Amaçsız, beklentisiz kalınca bu anlamsız hayatı yaşanılır kılan elde ne kalıyor ki ? Kahramanlarımızda ne kadar anlamsız olsada sürekli gelmemesine rağmen Godot’u beklemelerinin amacı kendi hayat yolunda bir amaç degil miydi ? Hatta bu iki karakteri kendi ruhumuzdaki zıtlıklara benzettim. Biri yaşamdan vazgeçince bir diğeri yaşamak istiyor. Bu böyle devam ediyor. Hep aynı rutinde… Kitapta ilerledikçe Bir süre sonra Varoluşsal sıkıntılar yaşayan Estergon ve Vladimir zaman kavramını yitirdikleri kendi varoluşuna bile şüpheye düştüğü görülüyor. Zaman kavramı O kadar yok oluyor ki ; Pozzo ve Lucky ile karşılaşmalarını,ağacın mevsimsel değişimler geçirmesine rağmen aylarca yıllarca geçen zamanı bile bir süre sonra kavrayamıyorlar. Yıllarca aynı rutin de aynı hareketlerle beklemeye devam ediyorlar. Bir nevi bu tiyatro bizim yaşamımıza açılan bir kapı gibi çoğumuzun hayatı hep birbirinin aynısı şeklinde her gün bir birine benziyor. hatta kahramanlar
Hayvanlardan Tanrılara Tanrılardan Bilime ....
Başlığa bakarak çok fazla aldandığımı söyleyebilirim. Tamamen evrim üzerine homo sapiensler’den, Neandertal’lerden ibaret olduğunu sandığım bir önyargı geliştirmiştim kitaba karşı. Bu düşündüğüm şey sadece bir bölümlük bir şeyden ibaretmiş. Kitap: Geçmişten günümüze insanlıgın nasıl bir yol kat ettiğini anlatıyor. Taş devrinden önce bilinmeyen yüzyıllardan başlayıp günümüze kadar devam eden insanoğlunun tarihini, bilimsel verilere dayanarak birazda yazar kendi penceresinden bakarak yorumladığı bir eser olmuş. Yerleşik hayata geçişimizden ,Yazının buluşuna, Paranın icadından, İmparatorlukların kuruluşuna, Dinlerden, Bilimsel ilerlemelere kadar bir sürü şeyden bahsediyor. Bu sürelerde hayata karşı bakış açımızın nasıl değiştiğini ? Büyük atılımların nasıl gerçekleştiğini? Bazı gelişimlerin birbirinden ayrı düşünemeyeceğini, biz insanları bir arada tutan şeyin kendi kafamızda yarattığımız olgular sayesinde olduğu gibi. Özellikle bu konu üzerinde çok duruyor ... 2 gün gibi bir sürede 400 sayfayı okudum. Kitap sürekli bir merak duygusu yaratıyor. Yazarın dili de su gibi akıcı geliyor. Sıkıldığım yerleri hatırlamıyorum. Sadece Dinleri ele aldığı bölümü biraz daha uzatsaydı diye düşünmedim değil. Yine de kitabı beğenmem yazarın her düşüncesini doğru bulduğum anlamına gelmiyor. Ne de olsa doğru bilgiye ulaşmak mümkün değildi degil mi ?
Reklam