Bu yollarda ve daha başkalarında yürümesini öğrendi, kendi Ben’ini terk etti binlerce kez, saatler ve günlerce Ben’sizlikle yaşadı. Ama yollar kendisini ne kadar Benden uzaklara alıp götürse de, bir yerde durup ileri geçemiyor, onu yine alıp Ben’e getiriyordu.
" Hüzün ve dalgınlık yaşamın bir parçası. Ama, siz hüzünlüsünüz ve dalgınsınız diye, herkesin arabasını durdurarak size yol vermesini bekleyemezsiniz."