Enver
@Simdiveburada
147 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Hani bazen kaldıraç olsam kendime el atmazdım gibi geliyor.
Reklam
Ne tuhaf kendinden bir tane daha yapıp, onu da ömür boyu kendini gözetlemeye vermemek ve onun önünde hep mahcup, hep ikircikli, hep aksayan olmamak, ne tuhaf böyle sazları rahat, uçarak çalanların o sazların hammaddesinden yapılmışcasına kaburgası kalın olması, en ince sazı en kalınının çalması, ne tuhaf gerçekten ne tuhaf.
Çok şaşarım şiir sevenlere, okuyup geçenlere, kitabı kapatıp yemek yiyenlere, o bakışla yaşayıp da ölmeyenlere. Şiir sevilmez ki öyle duyulur, öyle bakılır, hastalanılır, zehirlenilir, ölünür. Şiir sonunda öldürür.
İnsan on altı - on yedi yaşında nasıl bu asılış arzusunu duyabilir kendini asmanın dışında, hiç anlamadım. İnsan yirmi yaşında nasıl muhabir, eczacı, koca… olmaya razı olur, nasıl ister anlamadım. Ben peygamber olmak istiyordum ya da hiçbir şey.
Hiç hayatı olmamış gibiyim. Kendi olmayanın hayatı da olmuyor mu yoksa?
Reklam