İnsanlarda gözlemlediğim bir bakış açısı :Eğer kişi güçlüyse kimseye eyvallah yoksa çevresi onun mutlu olup olmamasıyla ilgilenmiyor.Ama kişi daha yumuşak ve güçlü değilse o her şeyi hak ediyor .Güçlü olmak ,mutlu olmaya neden engel oluyor?
Çıkmakla ne iyi ettik Dunya! -dedi Pulheriya Aleksandrovna kızının sözünü keserek; sonra, çabuk çabuk sürdürdü konuşmasını .- Acele bir işi var gibiydi sanki... Varsın biraz dolaşıp hava alsın... İnsanı bunaltan bir odası var...
Aslında her yer boğucu burada, insanın soluk alabileceği bir yer yok. Sokaklar bile penceresiz odalara benziyor. Aman Tanrım, nasıl bir kent bu böyle! Dur, kenara çekil, çiğneceksin! Bir sey götürüyorlar! Piyanoymus!.. Amma itip kakıyorlar insanı... Ben bu kızdan çok korkuyorum Dunya!
Razumihin en son çıktı; onların ardı sıra merdivenlerden inerken:
— Kapıyı kilitlemiyor musun? -diye sordu.
— Hiçbir zaman kilitlemedim ki! Sözde iki yıldır kilit alacağım... -Gülümseyerek Sonya ya baktı.- Kilitleyecek hiçbir seyi olmayan insanlar mutludurlar herhalde, öyle degil mi?
Sokak kapısının ağzında durdular.