Simge Ferhat
@SimgeDemir
null
Kitap gerçekten insani etkileyen, aslında bizim için, yaptigimiz küçük bir hareketin bir başkası için ne kadar büyük sonuçlar doğurabileceğini anlatmayı amaçlayan bir kitaptı. Kitabi okurken benim hissettiğim duygu ise çoğunlukla öfkeydi. Ana karakter yaşadığı şeylerden dert yanarken yaptığı hataları tekrar etmesi, kendi karakterine-kimligine sahip çıkmak yerine bunu sürekli karşı taraftan beklemesi beni sinirlendirdi. Maruz kaldığı zorbaliklara asla dur demediği gibi kimsenin ona yardim etmesine de izin vermedi. Bence ölümü için ne kadar 13 kişiyi suçlamış olsada Hannah'i o noktaya getiren kendisidir. Basta söylediğim neden dışında bana gore kitap öz saygının ne kadar önemli olduğunu da gösteriyor.
Reklam
Kitabın kapağı arka kapak yazısı ve içeriğini görünce bu kitap muhteşem bir şey olacak demiştim. Fakat tamamen bir hayal kırıklığı oldu. Karakterlerin neredeyse hepsinin çocuk olması kitabın çok yavaş ilerlemesi küçük çocukların kocaman insanlarmış gibi işler yapması gereksiz yere günlük hayatlarının anlatılması - ki burayı gerçekten gereksiz buldum yani 5 adım ilerilerinde çocuklar ölüyor bunlar ne yapıcaz diye düşüneceklerine elma topluyorlar- finalin saçma olması konunun hiç bir yere bağlanmaması ve daha başka onlarca nedenden kitabı beğenmedim. 2. kitabı da almam zaten ilk kitapta da tam bir final yoktu sanki kitap yarım bırakılmış gibiydi anlayacağınız bitirmek için çabalarıma da yazık oldu. Tavsiye etmiyorum.
Siz de fark ettiniz mi, insanlar sık sık "espiri anlayışına sahip olmak" ile "duyarsız bir moron olmayı" birbirine karıştırıyor.
Reklam