Adına ne dersek diyelim, beni bu hale getiren o değildi; göz göre göre kendimdim. İnanmamam gerekirdi. O bakışlardaki düşlere, o sesin ardındaki yarı karanlık vadilere kanmamam gerekirdi. Ama kandım, ama düştüm, ama yandım. Her defasında biraz daha derine battım. Çırpındıkça daha çok boğuldum. Suç onda gibi görünse de onca uyarıya rağmen kanan, gözlerinin içinde yanan ateşi görmezden gelen bendim.