Eylül Kiraz
@Similyus
Yağmur böyle güzel yağar mı bir daha, şimdi çıkıp ıslanmazsak?
Beyza Alkoç 
3391 Kilometre
14 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yazar, kitabın genelinde monolog konuşmalara ağırlık vermiş. Bu da kitabı okurken cümlelerle birlikte olayların da gözümün önünde canlanmasını sağladı. Karakterin yalnızlığı, garibanlığı daha da vurdu yüzüme. Hem aç olup hem de onurlu olmak ne kadar da zor olsa karakterimiz, inandığı değerlerden taviz vermiyor, ahlaki kurallarını çiğnemiyor. Aslında fiziksel açlıktan öte bir şey var metinde. Kendi iç benliğinde sürekli bir kavga var. Açlığın yanında ruhsal bir sorgulama var, sanki kimi zaman zevk duyuyor aç kalmaktan.
Bunun yanı sıra bir miktar para bulabilmek, barınabilmek için aklına gelen her düşünceyle sağa sola koşturuyor. Her şeyin sona erdiğini düşündüğü en kötü zamanda küçücük bir hayale, fikre tutunarak yollar aşıyor, çoğunlukla sonuçsuz kalıyor bu uğraşlar ama en umutsuz olduğu anda bir süreliğine de olsa rahata eriyor. Bir an çok mutluyken biraz sonra mutluluğu kendisine çok gören birisi o, sanki düşünceleri sürekli bir sorgulamaya dönüşüyor.
İsmini çok merak ettim, sonunda bir kimliği olacak illaki sonunda birisi ona ismiyle seslenecek ve ona insan olduğunu, hatırlanmaya ve saygı duyulmaya değer biri olduğunu hissettirmesini istedim.
Bu kitap, sefalet ve açlığın insanın kendine duyduğu saygıyı çiğnetemediğini çünkü yalnız ve çaresiz bir insanın kendinden başka tesellisinin olmadığını anlatır.
Vahşetin Çağrısı, evcil bir köpeğin (Buck'ın) işkence ve zorbalıkla vahşileşmesini, bir anlamda kendi doğasına dönmesini anlatıyor. Ama o kadar içten ve ustalıkla ki şaşırmamak elde değil. Sanki Buck oturmuş ve günlüğe yazar gibi yazmış bu kitabı. Elim kalbimde, her an Buck'a bir şey olacak mı korkusu içinde okudum. O her üzüldüğünde, acı çektiğinde içim parçalandı; her mutlu ve huzurlu hissettiğinde sevindim onun için. Sonunda özüne ve özgürlüğüne döndüğünde ise içim rahat bir şekilde elimden bıraktım kitabı.
İnsana doğayı sevdirmek ve dünyanın sadece ona ait olmadığını anlayabilmek, insan ve diğer türler arasında gelişebilecek dostluğun sınırlarına şahit olabilmek ve empati yapabilen bir yazarın güçlü kalemininin neler yapabileceğini görmek için okunması gereken bir eser.
*Not:* Ben de kitabın ismi konusunda çeviri esnasında yanlış bir tercih yapıldığını düşünenlerdenim. Çünkü Buck'ı çağıran şey vahşet değil; vahşilik, yaban hayat ve kendi (öz) doğası.
Stargart hastalığından dolayı yavaş yavaş görme yetisini kaybeden Mafalda'nın görünürdeki bu karanlık gelecekte okula gidebilecek, futbol oynayabilecek ve yolunu bulabilecek mi? Kitabı okurken Mafalda'nın çocuksu düşüncelerine, saflığına, iyi niyetine, hastalığı ve yaşamla başa çıkma mücadelesine de tanık oluyorsunuz. Paola Peretti, kendisine de bu hastalığın tanısı koyulmuş bir yazar olarak bir çocuğun gözünden hissedilenleri çok içten ve somut bir şekilde anlatmayı başarmış. "Küçük Prens" ve "İçimdeki Müzik" hayranları için çok özel bir yeri olacak bu kitabın. İnsanın hem kalbini burkup hem de içini ısıtan bir hikaye okumak isteyen her yaştan okuyucu için uygun bir kitap. (Yani çocuk kitabı değil.) Tabi kendi düşünce yolculuğumuza çıkmak, vazgeçilmez olanımızı bulmak istemek de gerekli.
