Simone
@Simones
“Haydi kalk gidelim bu şehirden, gün doğarken ya da güneş batarken”
37 kütüphaneci puanı
177 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Reklam
10/10
2019 16. kitabı
Hayatımda okuduğum en mükemmel ve aynı oranda hüzünlü sondu. Saatlerdir ağlıyorum. Dayanamıyorum, kelimelerim kifayetsiz. Benim için bu saatten sonra bir devir kapandı, bir daha aşk romanı okumayacağım. Poppy ve Rune'un üzerine hiçbir şey geçemez artık.
Bir kadını yitirmek, böyle bir şey işte. Ve bir zaman geliyor, bir kadını yitirmek, tüm kadınları yitirmek anlamına geliyor. Bizler böyle kadınsız erkeklere dönüşüyoruz.
Hangi durum olursa olsun, sen bir şekilde kadınsız erkeklerden biri olursun. Göz açıp kapayıncaya dek. Bir kez kadınsız erkeklerden biri olunca, o yalnızlığın rengi tüm tenine derinden işler. Açık renk kilimin üzerine dökülen kırmızı şarap lekesi gibi. Sen ne kadar donanımlı, ev işleri bilgisine sahip olursan ol, o lekeyi çıkarmak çok zahmetli bir iştir. Kilimin rengi zamanla biraz atsa da leke, muhtemelen sen son nefesini verinceye değin orada olduğu gibi duracaktır. O bir leke olarak özellik kazanacak, bazen bir leke olarak toplumsal ifade hakkına bile sahip olacaktır. Sen tenine işleyen rengin hafiften solmasıyla birlikte onun belirsiz sınırlarıyla yaşamaya devam edersin.
Reklam