Simone
@Simones
“Haydi kalk gidelim bu şehirden, gün doğarken ya da güneş batarken”
Reklam
Bir kadını yitirmek, böyle bir şey işte. Ve bir zaman geliyor, bir kadını yitirmek, tüm kadınları yitirmek anlamına geliyor. Bizler böyle kadınsız erkeklere dönüşüyoruz.
Hangi durum olursa olsun, sen bir şekilde kadınsız erkeklerden biri olursun. Göz açıp kapayıncaya dek. Bir kez kadınsız erkeklerden biri olunca, o yalnızlığın rengi tüm tenine derinden işler. Açık renk kilimin üzerine dökülen kırmızı şarap lekesi gibi. Sen ne kadar donanımlı, ev işleri bilgisine sahip olursan ol, o lekeyi çıkarmak çok zahmetli bir iştir. Kilimin rengi zamanla biraz atsa da leke, muhtemelen sen son nefesini verinceye değin orada olduğu gibi duracaktır. O bir leke olarak özellik kazanacak, bazen bir leke olarak toplumsal ifade hakkına bile sahip olacaktır. Sen tenine işleyen rengin hafiften solmasıyla birlikte onun belirsiz sınırlarıyla yaşamaya devam edersin.
Kadınsız erkeklerden biri olmak çok kolaydır; önce bir kadına tüm kalbinizle âşık olun, sonra o bir yerlere gitsin, hepsi bu.
Sayfa 207
Genç kadına en yaygın anti-depresanlardan biri yazılmıştı: eczaneden ilacını aldıktan sonra evine döndü ve küçük paketi açtı. Vitamin haplarına benzeyen sıkıca paketlenmiş kapsüllerle dolu sarımsı bir şişe hayal etmişti. Bunun yerine her hapın yanındakinden orantısız bir genişlikte boş folyoyla ayrıldığı yassı metalik bir ambalaj buldu. "Hapların hepsi tam bir yalnızlık içinde" dedi, "sanki metalik bölmelerden birbirlerine bakıyorlarmış gibi. Hepsi kendi bireysel hapishanelerinde. Neden hepsi tek bir kutuda beraberce rahat ve özgür değil?" Hapların paketlenme şekli onu rahatsız etmişti. "İtaatkâr askerler gibi dizilmişler - neden en azından içlerinden biri sırayı bozmuyor?" Düşündüğü ikinci şey, hapların hepsini birden yutmak olmuştu. Ona nedenini sorduğumda şöyle dedi: "Böylece bu kadar yalnız ve klostrofobik hissetmezler."
Sayfa 7 - Encore Yayınları
