“Bir şeylerden kaçar gibisin.Soluk soluğa ama hiçbir şey anlatmayacağına yemin etmiş gibi sakinsin.Gitmek istediğin belli bir yer yok ama kalmak istemediğinden eminsin.Sadece biraz olsun herkesin ve her şeyin susmasını istemişsin.Kendini duyabilmek için.”
“Aristo, Poetika’da der ki” dedi Henry, “ceset gibi gerçekte görmesi rahatsız edici şeyler sanat eserlerinde bakmaya doyulmayacak manzaralara dönüşebilir.”