Okulda okurken temiz bir sayfaya yazı yazmaktan çok hoşlanırdım. Sabahleyin kalkıp kimse çiğnemeden taze karda ayak izlerimi bırakmak beni son derece sevindirirdi. Baharda dağ yamaçlarına çıkıp kimsenin görmediği laleleri toplamaya bayılırdım. Yeni başladığım bir iş bana çoşku verir; yeniliğiyle, tazeliğiyle sanki beni kanatlarına bindirip götürürdü.
Sen de biz de iyi ve ahlaklı olmak peşinde olmalı değil miyiz? Bunu temellendirmekten neden kaçalım? Eğer ahlaklı olma ihtiyacı hissediyorsak bunu bir bilince dayandırmamız gerekmez mı?
Kötülük halen bir potansiyeldi. Sadece bir potansiyel... O bile teşekkürler halindeydi. Kötülüğün kendisi kötü değildi. Onu potansiyelden çıkarmaktı kötü olan.