İlknur Kılıç
@Simurg11
Biraz dağınık ama kelimeleri çok seven bir Edebiyat Öğretmeni
Öğretmen
1987
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Asıl hazırcı olanlar sizlersiniz, sizler! Hanımefendiler, beyefendiler! Duyuyor musunuz beni? Asıl hazırcı olanlar sizlersiniz. Kalemi seçenler, beş parasız yaşamayı göze alarak geleceğin gerçekliğini yaratmak için mücadele veriyorlar. Sizler ise başkalarının yaratmış olduğu gerçekliklerin koynunda yaşıyorsunuz. Söylenmiş besteleri dinliyor, başkaları tarafından üretilmiş çalgıları çalıyorsunuz. Asıl hazırcı olanlar, sizlersiniz! Gözlem yapmak, analiz etmek, düşünmek, sizin için zerre değer taşımıyor. Asıl hazırcı olanlar sizlersiniz; ekonomik özgürler! Şunu da sakın unutmayın, üretilmiş gerçeklikleri satın aldığını zannedenler, kendi gerçeğini yaratanların karşısında daima bir hiçtir!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
samimi öykülerle dolu, etrafımızda gördüğümüz insanların başkahramanı olduğu bir öykü kitabından bahsetmek istiyorum. İçinde on bir öykü bulunan “Apartman Kamil”.
Öncelikle öykülerin çoğunun temelinin dolu olduğunu söyleyebilirim. Yazar birikimini çok iyi kullanmış hikayelerde. Farklı renkler, göndermeleri incelikle işlemiş. Sağlam bir temel üstüne kurulan hikayeler de bir çırpıda okunuyor ve okuduktan sonra mutlaka bir tat bırakıyor.
Hikayeler 1. Kişi anlatımıyla yazılmış. Durum ağırlıklı hikayeler. -ki olaydan daha ilgi çekici bulmuşumdur her zaman-. Kişilerin hisleri, düşünceleri sade, samimi ve net bir şekilde verilmiş; özellikle iç konuşma tekniği başarıyla kullanılmış ki bu da hikayelerin okuyucuda daha canlı olmasını sağlamış.
Hikayelerin en sevdiğim tarafı genellikle anlatıcı tarafından tanıtılan bir başka karakterin detaylarının başarılı bir şekilde verilmesi. O kadar canlı anlatılmış ki karakterler, siz de anlatıcıyla beraber seviyor ya da nefret ediyorken buluyorsunuz kendinizi.
En sevdiğim hikaye “Evimiz” oldu. Karakterleriyle, geçim sıkıntılarıyla çok gerçekçi ve sonuyla da çok etkileyici bir hikayeydi.
Bir İstanbul’daki karşılaştırmalar, diğer İstanbullar ve “anlatıcının İstanbul’u” arasındaki tezatı da çok sevdim. Kullanılan mizahi üslup da akıcılık katıyordu hikayelere.
Sonuçta iyi ki denk gelmişim ve almışım dediğim bir hikaye kitabı oldu.
“Olsun istediğim birçok şey olmadı. Mutedil kaygılarla önünden geçiverdiğim arzular kayboldu. Renkler belirsizleşti. Görmemeye, duymamaya, bilmemeye ayarladım kendimi. Şiddet oradaydı. Aldanış bakiydi. Üzerimize biçilen kıyafetler tam oturmuştu. Camilerden çıkılıyor, mağazalara giriliyor, konteynırlardan çöpler saçılıyordu sağ sola…”
