İlknur Kılıç
@Simurg11
Biraz dağınık ama kelimeleri çok seven bir Edebiyat Öğretmeni
Öğretmen
1987
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Hiçbir Yerden Başlamak1000Kitap Gerçek Okurlar
Burası Henüz Hiçbir Yer, yazarı Ferit Sürmeli’nin ilk kitabı. Kitaptaki minimal hikaye tarzında kısa hikayelerden oluşuyor. Hikâyeler kısa ama çarpıcı. Okuduktan sonra tekrar dönüp okuma isteği uyandırıyor. Az kelimeyle bu tarz öyküler yazmak kolay olmasa gerek. Özellikle bu yıl dersler için de fazlasıyla incelediğim bu tür fazlasıyla dikkatimi çekmişti ama okuduklarımdan bazılarını fazlasıyla anlamsız ve amaçsız bulduğum da olmuştu. Ferit Sürmeli öykü türünde kurmaca yapının getirdiği sınırın da dışına başarılı bir şekilde çıkıp basit görünen ama nasıl olduğunu anlamadan sizi de içine katan bir öykü yapısı kurarak zoru başarıyor.
Her öykü hem kendi içinde anlatımı yoğun hem de diğer öykülerle farklı bir bütün içinde. Ortaya hem çağrışımı hem etki alanı yüksek hikâyeler çıkmış. Başlangıç ve bitiş noktası yok. Hiçbir yerde dolaştırıp duruyor yazar ancak o kadar sarmalanıyorsunuz ki hiçbir yer bir anda cisimleşip bir sahil kasabası, bazen bir otogar, bazen bir evin bahçesi oluveriyor. Bir çocuk kimliğiyle hüzünlenip, bir öğretmenin hayallerinde kendinizi bulup, bir trendeymişçesine yolculuk yapıyorsunuz.
Hikaye başlıkları klasik başlıkların dışında hikayenin içindeki parçalar gibiydi.
Günlük hayattan sıradan anlar anlatılmış. Bazen hayal bazen gerçek çizgisi karıştırılmış ama bu durum okuyucu daha fazla katmış hikayelere. 2. Kişili “sen” anlatımı da hikayenin içindeymişsiniz gibi hissettiriyor. Bu tarz anlatımları bu sebeple her zaman çok samimi gelir bana.
Kitabın sonunda Dadaizm göndermesi, çok başarılıydı. Dadaizm, 1.Dünya Savaşı yıllarında ortaya çıkan umutsuzluk havasından etkilenerek ortaya çıkan ve sanatta tüm kuralları, düzenleri reddeden, estetik anlayışa karşı çıkan bir akım. Hikayelerin sıralanışı, parçaların şekilleri, çağrışımlar ifadeler, ses tekrarları,
Reklam
Ben çocukken, babamın ağzından duyduğum en ağır sıfat "kaba" idi. Çünkü onun gözünde bir insanda, bir harekette, bir tavırda, bir sözde görülebilecek en affedilmez kusur buydu. Kibarlığa, ne zakete, ruh inceliğine tapan bir adamdı. Bu tarafı bana fazlasıyla miras kalmış.
Ama bu gece nezaketin veya kibarlığın anlamı ne? Tüm dünyada her şeyi kurtlu cesetlere dönüştürecek ölüm eşikte dururken ruh inceliğinin ne değeri var?
